نوبت دهی

سوالات متداول- مفصل ران

سوالات متداولی که مردم در مورد بیماری های مفصل ران از دکتر مهرداد منصوری متخصص ارتوپدی پرسیده اند و جواب های ایشان به پرسش ها

من درد لگن و دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران دارم. آیا باید جراحی کنم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

سلام. من دختری 27 ساله ام که از چند سال قبل دچار درد لگن در کشاله ران راستم شده ام. به دکتر ارتوپد شهرمان مراجعه کردم و ایشان بعد از عکسبرداری گفتند من دچار دررفتگی مادرزادی لگن هستم و باید جراحی کنم. الان سوال من اینست که آیا راه درمان درد من جراحی است یا نه

دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران از علل درد کشاله ران در ناحیه لگن است. بخصوص اگر کسی در سنین جوانی یا میانسالی دچار خرابی مفصل ران شود یکی از مهمترین علت های آن دررفتگی مادرزادی مفصل ران است. این بیماری البته شدت های مختلفی دارد. میتواند بصورت دررفتگی کامل باشد بطوریکه در آن سر استخوان ران بصورت کامل از درون حفره استابولوم لگن خارج شده است. گاهی هم دررفتگی خفیف و ناکامل است که در آن سر استخوان ران فقط کمی درون حفره استابولوم جابجا میشود.

مشکلی که دررفتگی مادرزادی لگن ایجاد میکند در سنین پایین معمولا فقط لنگش است ولی در سنین بالاتر درد هم به آن اضافه میشود. دردی که به علت این بیماری ایجاد میشود قطعا نیاز به درمان دارد. در مواردی که این درد کوتاه مدت باشد ممکن است بتوان آن را با روش های غیر جراحی مدیریت کرد. مثلا گاهی کسی که دررفتگی مادرزادی لگن دارد و قبلا دردی نداشته بعد از یک راه پیمایی طولانی یا یک فعالیت بدنی زیاد دچار درد لگن میشود. در این موارد معمولا میتوان درد را با کمک راه های زیر کمتر کرد یا بکلی از بین برد

  • استفاده از داروهای مسکن درد
  • کاهش موقت فعالیت های بدنی. مثلا چند روزی زیاد راه نروند یا اگر درد زیاد است چند روز در منزل استراحت کنند
  • گرم کردن محل درد لگن مثلا با کمک یک کیسه آب گرم یا حوله برقی
  • کمتر حرکت دادن مفصل ران. مثلا استفاده از صندلی بجای نشستن روی زمین و یا استفاده از توالت فرنگی و یا استفاده کمتر از پله

ولی وقتی درد لگن مزمن میشود و حتی با کمک راه هایی که در بالا ذکر کردم برای ماه ها باقی میماند متاسفانه دیگر درمان های غیر جراحی تاثیر زیادی بر روی این درد نخواهند داشت. در این موارد نیاز است تا از روش های جراحی استفاده شود.

دو نوع عمل جراحی برای کنترل درد ناشی از دررفتگی مادرزادی لگن وجود دارد. استئوتومی لگن و جراحی تعویض مفصل ران

استئوتومی لگن در مواردی بکار میرود که دررفتگی ناکامل است. اگر این نیمه دررفتگی موجب درد لگن شود میتوان آن را با استئوتومی لگن کنترل کرد. به این نوع جراحی استئوتومی اطراف استابولوم میگویند. انواع متفاوتی از این نوع جراحی وجود دارد ولی رایج ترین آنها که در بالغین مورد استفاده قرار میگیرد را استئوتومی پری استابولار گنز میگویند.

در این جراحی استخوان لگن در اطراف حفره استابولوم در چند ناحیه برش خورده و جراح حفره استابولوم را چرخانده و در موقعیت مناسب قرار میدهد و سپس با پیچ های فلزی در محل جدید ثابت و فیکس میکند تا در این وضعیت جوش بخورند. این جراحی میتواند درد بیمار را از بین برده و احتمال ایجاد سائیدگی مفصل و آرتروز در مفصل نیمه دررفته را کاهش دهد.

جراحی دیگر تعویض مفصل لگن و ران است. این جراحی در دو مورد بکار برده میشود. یکی اینکه نیمه دررفتگی مفصل ران موجب سائیدگی در مفصل شود. در این موارد مفصل مصنوعی لگن میتواند درد بیمار را از بین برده و راه رفتن او را تا حد بسیار زیادی بهتر کند. مورد دیگر دررفتگی کامل مفصل ران است.

در موارد دررفتگی کامل مادرزادی مفصل ران عمل جراحی تعویض مفصل میتواند مفصل دررفته را در جای اصلی خود قرار دهد. این جراحی میتواند درد لگن بیمار را از بین ببرد. در دررفتگی کامل مفصل ران لنگش بیمار بسیار بیشتر از نیمه دررفتگی است. در این موارد هم جراحی تعویض مفصل لگن میتواند کوتاهی پای بیمار را تا حدود زیادی جبران کرده  و لنگیدن او را هم تا حدود زیادی بهتر کند.

با توجه به توضیحات بالا به شما عرض میکنم اگر درد لگن شما تازه شروع شده است میتوانید از درمان های طبی و حمایتی که خدمتتان گفتم استفاده کنید ولی اگر چند ماه است که درد دارید و یا استفاده از درمان های طبی نتوانسته است درد لگن شما را از بین ببرد باید تحت عمل جراحی استئوتومی لگن یا تعویض مفصل لگن و ران قرار بگیرید.

هر دو این اعمال جراحی در فردی که دررفتگی مادرزادی مفصل ران دارد نیاز به تبحر بالایی دارد. در دررفتگی لگن به علت اینکه استخوان حفره استابولوم و استخوان ران کوچک و غیر طبیعی هستند کارگذاری مفصل مصنوعی در آنها مشکل است و نیاز به تجربه بالای جراحی دارد. دختر عزیزم در دو دهه گذشته تعداد زیادی از موارد استئوتومی و تعویض مفصل ران در بیماران مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن را انجام داده ام که بیماران به لطف خداوند بهبودی پیدا کرده اند. امیدوارم بتوانم به شما هم کمک کنم.

دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران دارم. آیا بعد از جراحی میتوانم باردار شوم و زایمان کنم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

من سی سال سن دارم و به علت درد لگن به دکترها مراجعه کردم. آنها به من گفتند علت درد لگن من دررفتگی مادرزادی لگن است که باید عمل شود. من میخواهم این جراحی را انجام دهم ولی نگرانم که آیا بعد از آن میتوانم باردار شوم و آیا برای زایمان مشکلی ایجاد نمیشود. از دکتر منصوری میخواهم که در این مورد من را راهنمایی کنند

دررفتگی مادرزادی لگن که نام درستش دررفتگی مادرزادی مفصل ران است نوعی بیماری است که از بدو تولد وجود دارد و همانطور که از نامش پیدا است بیمار مبتلا به آن یک مفصل ران دررفته دارد. به این معنی که سر استخوان ران فرد بیمار درون حفره استابولوم لگن قرار نگرفته و بیرون از آن است. این بیماری در صورتیکه درمان نشود از همان زمان بچگی موجب لنگیدن میشود و در سنین بالاتر میتواند موجب درد لگن شود.

درد لگن ناشی از دررفتگی مادرزادی مفصل ران را میتوان با جراحی تعویض مفصل ران درمان کرد. این درمان در صورتیکه به درستی و با تکنیک مناسب انجام شود میتواند لنگش را هم تا حدود زیادی برطرف کند. پس جراحی تعویض مفصل ران یک روش درمانی استاندارد برای افرادی است که بر اثر ابتلا به دررفتگی مادرزادی مفصل ران دچار درد لگن و لنگش شده اند.

بعد از جراحی تعویض مفصل لگن همه بیماران باید به نکاتی توجه کنند تا عمر مفصل مصنوعی آنها به حداکثر برسد. یکی از آنها متعادل بودن وزن است. وزن بدن اگر خیلی زیاد باشد میتواند موجب اعمال فشار زیادی بر مفصل مصنوعی شده و عمر آن را کم کند. البته در ماه های آخر بارداری وزن بدن میتواند زیاد شود ولی این افزایش وزن معمولا در حدی نیست که بتواند مفصل مصنوعی را دچار مشکل کند.

افزایش وزن شکم در ماه های آخر بارداری میتواند موجب افزایش قوس کمر شود که در ظاهر فرد خود را بصورت زیاد شدن گودی در پشت کمر نشان میدهد. گودی کمر را لوردوز میگویند. پس در ماه های آخر بارداری ممکن است لوردوز افزایش پیدا کند. این افزایش لوردوز میتواند فشار زیادی را به ستون مهره وارد کند که بصورت غیر مستقیم میتواند با تحریک ریشه های عصبی موجب درد در پشت لگن شود.

 فرد ممکن است این درد در پشت لگن را بصورت اختلال در کارکرد مفصل مصنوعی تعبیر کند در حالیکه اینطور نیست. درد هایی که در پشت لگن در ماه های آخر بارداری ایجاد میشوند معمولا به علت افزایش قوس کمر و در نتیجه فشار به ریشه های عصبی کمر است.

این افرایش قوس کمر یا لوردوز همچنین میتواند چرخش کل لگن را تغییر دهد. تغییر در چرخش لگن زوایای کاسه فلزی مفصل مصنوعی را تغییر داده و میتواند بالقوه موجب افزایش احتمال گیر در مفصل مصنوعی شود. این گیر میتواند موجب دررفتگی مفصل مصنوعی شود.

 پس در ماه های آخر بارداری که قوس کمر یا لوردوز زیاد میشود ممکن است احتمال دررفتگی مفصل مصنوعی قدری افزایش یابد. در این دوران خانم باردار باید موارد احتیاطی در مورد پیشگیری از دررفتگی مفصل مصنوعی را با دقت بیشتری رعایت کند.

در دوران بارداری و بخصوص در ماه های آخر آن همه خانم ها باید نرمش های طبی خاصی را انجام دهند. یکی از اهداف این نرمش ها تقویت عضلات تنه و کمر است. در صورتیکه این نرمش ها به درستی انجام شوند میتوانند قوس کمر را در حد متعادل تری نگه دارند و تا حد زیادی مانع از مشکلاتی که در بالا ذکر کردم بشوند.

و اما در مورد زایمان. حرکات مفصل ران بعد از جراحی تعویض مفصل برای هر بیمار متفاوت است. در بعضی از بیماران این حرکات میتواند بسیار خوب باشد و در بعضی دیگر قدری محدودیت وجود دارد.

 در صورتیکه پزشک جراح به بیمار اعلام کند حرکات مفصل ران وی در جهت ابداکشن خوب است وی میتواند زایمان طبیعی را انجام دهد ولی اگر این حرکات قدری محدودیت داشته باشند بهتر است زایمان بصورت سزارین انجام گردد. در هر صورت برای بیمارانی که به علت دررفتگی مادرزادی مفصل ران تحت عمل جراحی تعویض مفصل لگن قرار گرفته اند زایمان میتواند به راحتی انجام شود.

من دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران دارم و دچار لنگش هستم ولی درد ندارم. آیا نیاز به جراحی دارم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

من خانمی 25 ساله هستم که از زمانی که خود را شناخته ام مانند بقیه بجه ها راه نمیرفتم. بعدا فهمیدم لنگش دارم و این لنگش به علت دررفتگی مادرزادی لگن است. میخواهم از آقای دکتر بپرسم که آیا من نیاز به جراحی تعویض مفصل ران دارم یا خیر. البته بگوبم که من دردی در ناحیه لگن احساس نمیکنم.

دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران همانطور که از نامش پیدا است نوعی دررفتگی است که در آن مفصل ران در ناحیه لگن سر جایش نیست. یعنی سر استخوان ران که به طور طبیعی درون حفره استابولوم  لگن قرار گرفته از آن خارج شده است. این بیماری مادرزادی است به این معنا که از بدو تولد وجود داشته است.

دررفتگی مادرزادی لگن دو مشکل اساسی ایجاد میکند. اولین آن لنگش است و بعدی درد است. در دوران کودکی دررفتگی مادرزادی درد ندارد یعنی بچه ای که این بیماری را دارد دردی احساس نمکیند ولی لنگش وجود دارد. پس مهمترین علامت دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران بد راه رفتن و لنگش است.

این لنگش را میتوان در زمان کودکی درمان کرد. هرچه این درمان زودتر شروع شود درمان آن راحت تر است ولی شروع درمان مستلزم تشخیص به موقع آن است. وقتی تشخیص دررفتگی مادرزادی لگن از بدو تولد داده میشود میتوان آن را به راحتی با نوعی بریس یا کمربند طبی درمان کرد و در غالب اوقات درمان کامل و قطعی ایجاد میشود. هرچه درمان دیرتر شروع شود انجام آن مشکل تر میشود و نتیجه آن ممکن است دیگر به خوبی اول نباشد. مثلا درمان در شش ماهگی معمولا مستلزم عمل جراحی است و در دو سالگی معمولا نیاز به استئوتومی یا برش استخوان لگن دارد.

دررفتگی مادرزادی لگن ممکن است کامل یا ناکامل باشد. در دررفتگی کامل، سر استخوان ران کاملا از درون حفره استابولوم خارج شده و در داخل عضلات اطراف لگن قرار میگیرد. در این حالت چون سر استخوان ران تکیه گاهی ندارد بنابراین ناپایدار میشود. عضلات لگن نمیتوانند سر استخوان ران درون خود محکم و در یک جا نگه دارند. نتیجه این وضعیت اینست که هنگام راه رفتن و با هر بار که بیمار پایش را بر زمین فشار میدهد سر استخوان ران درون عضلات لگن بالا و پایین میرود. این وضعیت هم موجب لنگش و هم کوتاهی ظاهری پا میشود.

در این موارد غالب بیماران فکر میکنند لنگشی که دارند به علت کوتاهی پا است. البته در این دررفتگی های کامل، پا کوتاه میشود ولی عدم وجود یک تکیه گاه برای سر استخوان ران و ضعیف بودن عضلات لگن هم از علل دیگر لنگیدن است.

در این بیماران که دررفتگی کامل دارند در زمان کودکی معمولا درد لگن وجود ندارد ولی در زمان بزرگسالی بعضی از این افراد دچار درد لگن میشوند. البته بعضی دیگر ممکن است هیچوقت حتی تا آخر عمر هم دردی نداشته باشند و مشکلشان فقط لنگیدن باشد.

چرا و چگونه بعضی از بیماران با دررفتگی کامل مفصل ران درد دارند و بعضی دیگر ندارند.

 گاهی اوقات در دررفتگی کامل مفصل ران گرچه سر استخوان ران بیرون از حفره استابولوم و درون عضلات لگن است ولی به کناره استخوان لگن برخورد میکند. این برخورد میتواند موجب درد شود. گاهی اوقات هم فشار سر استخوان ران به عضلات لگن موجب کشیده شدن عضلات و بروز درد میشود. اگر هیچکدام از این ها اتفاق نیفتد دردی هم ایجاد نمیشود.

درمان دررفتگی کامل مفصل ران اگر درد نداشته باشد بصورت جراحی تعویض مفصل ران است. این جراحی در صورتیکه به درستی انجام شود میتواند کوتاهی پا و لنگش را کمتر کند ولی ممکن است نتواند این کوتاهی و لنگش را بصورت کامل از بین ببرد. توجه به این نکته بسیار مهم و ضروری است. کسانی که دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران دارند و دردی در ناحیه لگن احساس نمیکنند و مشکل آنها تنها لنگیدن و کوتاه بودن پا است باید توجه کننده که جراحی تعویض مفصل میتواند کوتاهی و لنگش این افراد را کمتر کند ولی ممکن است این دو مشکل بصورت کامل از بین نروند.

من تعداد زیادی از دررفتگی های مادرزادی لگن را جراحی کرده ام. در تعدادی از آنها بعد از جراحی لنگش بصورت کامل از بین رفته است ولی در تعداد دیگری با اینکه لنگش کمتر شده ولی بصورت کامل از بین نرفته. تاثیر جراحی در کنترل لنگش به عوامل زیادی بستگی دارد مانند شدت دررفتگی، میزان جابجایی اوایه سر استخوان ران، سن بیمار، قدرت عضلات لگن، توانایی و اشتیاق بیمار برای تقویت عضلات لگن بعد از جراحی، وجود درد لگن یا عدم آن، و بسیار فاکتورهای دیگر.

این متغیرها را میتوان قبل از جراحی تا حدودی با معاینه مشخص کرد. بنابراین در صورتیکه معاینه شوید میتوان اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار داد. امیدوارم توضیحاتی که ارائه کردم تا حدودی ذهن شما را در این مورد روشن تر کرده باشد.

من دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران دارم و الان دچار درد لگن شده ام. باید چکار کنم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

من زنی خانه دار و 41 ساله هستم که از حدود سی سالگی لنگش داشتم و خوب راه نمیرفتم. دکتر در آن زمان به من گفت که دررفتگی مادرزادی لگن دارم. مشکل جدی نداشتم و فقط لنگش داشتم که زیاد اذیتم نمیکرد ولی الان از حدود یکسال قبل درد لگن در سمت چپ خیلی من را اذیت میکند. رادیوگرافی لگن را خدمتتان ارسال کرده ام. باید چکار کنم.

یکی از مهمترین علت های درد لگن وجود دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران است. در این بیماری همان طور که از اسمش پیدا است مفصل ران در ناحیه لگن دررفته است. البته دررفتگی مفصل ران علل زیادی دارد که یکی از آنها ژنتیکی و مادرزادی است. در اینجا بچه از بدو تولد دچار دررفتگی مفصل است و برخلاف چیزی که بعضی خانواده ها فکر میکنند این مشکل در حین زایمان و یا به علت افتادن نوزاد از دست ماما ایجاد نمیشود.

دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران ممکن است کامل یا ناقص باشد. منظور از ناقص نیمه دررفتگی مفصل است. در مواردی که دررفتگی کامل است معمولا شایعترین مشکل بیمار لنگش است. این لنگش از همان موقعی که بچه شروع به راه رفتن میکند مشخص است و تا آخر عمر ادامه پیدا میکند. بسیار از این دررفتگی ها دردی برای بیمار ایجاد نمیکنند. حداقل در کودکی موجب درد نمیشوند. گاهی اوقات دررفتگی مادرزادی لگن ممکن است حتی تا آخر عمر هم درد نداشته باشد ولی بعضی بیماران با این دررفتگی ممکن است دچار درد لگن شوند.

دررفتگی مادرزادی مفصل ران وقتی بصورت ناقص یا بصورت نیمه دررفتگی است بیشتر خود را با درد لگن نشان میدهد. در این وضعیت بیمار ممکن است از قبل لنگش داشته باشد یا نداشته باشد ولی در سنین سی چهل سالگی به بعد مفصل بصورت زودرس شروع به خراب شدن میکند و دچار آرتروز و سائیدگی میشود. این سائیدگی معمولا موجب درد لگن میشود. درد لگن در این افراد معمولا در جلوی لگن و در ناحیه کشاله ران احساس میشود. درد در ابتدا ممکن است شدت کمی داشته باشد و فقط موقعی که فرد مدت زیادی راه میرود احساس شود ولی با پیشرفت بیماری شدت درد لگن هم بیشتر میشود بطوریکه بعد از مدتی بیمار حتی در حالت استراحت هم درد شدیدی را در ناحیه لگن احساس میکند.

وقتی که دررفتگی مادرزادی لگن و مفصل ران موجب درد لگن میشود باید درمان شود. در ابتدا اگر شدت درد کم باشد ممکن است بتوان درد را با مصرف مسکن های معمولی کاهش داد ولی وقتی بیماری پیشرفت میکند دارو بی تاثیر شده و در این موارد بیمار باید تحت عمل جراحی قرار گیرد. اگر دررفتگی کامل باشد درمان معمولا بصورت انجام جراحی تعویض مفصل ران است.

در مواردی که نیمه دررفتگی وجود داشته باشد و سائیدگی مفصل کم باشد ممکن است بتوان با نوعی از عمل جراحی که به آن استئوتومی میگویند شکل مفصل را قدری تغییر داد تا درد از بین رفته و پیشرفت سائیدگی متوقف گردد ولی اگر شدت آرتروز و سائیدگی زیاد باشد درمان بصورت جراحی تعویض مفصل ران است.

در این جراحی قسمت های آسیب دیده مفصل ران شامل سر استخوان ران و حفره استابولوم برداشته شده و یک مفصل مصنوعی به جای آنها قرار میگیرد. این جراحی اگر به درستی انجام شود میتواند درد لگن را کاملا از بین برده و لنگش بیمار را هم تا حدود بسیار زیادی درمان کند. البته جراحی تعویض مفصل ران در بیماران مبتلا به دررفتگی مادرزادی مفصل ران جراحی پیچیده ای است که نیاز به مهارت بالایی از طرف جراحی و همچنین نیاز به استفاده از مفاصل مصنوعی خاص دارد.

در بیست و چند سال گذشته خوشبختانه با انجام چندین هزار جراحی تعویض مفصل ران که صدها مورد از آنها دررفتگی های مفصل ران بوده است تبحر لازم را برای بدست آوردن یک نتیجه مطلوب از جراحی این بیماری در اختیار من و تیمی که با من همکاری میکند بدست آمده است.

در رادیوگرافی که جنابعالی ارسال فرموده اید خرابی واضح مفصل ران بدنبال دررفتگی مفصل دیده میشود. درمان شما انجام جراحی تعویض مفصل ران است.

با انجام این جراحی درد شما بطور کامل از بین رفته و لنگش شما و کوتاهی هم که در پایتان هست تا حد بسیار زیادی بهبود میابد. البته بعد از جراحی نرمش های خاصی به شما آموزش داده میشود که باید آنها را به مدت چندین ماه انجام دهید. هدف از انجام این نرمش ها قویتر کردن عضلات لگن است. چون لنگش شما نه فقط به علت خرابی مفصل است بلکه ضعیف بودن عضلات لگن شما هم میتواند این لنگش را تشدید کند. با انجام درست نرمش های طبی که به شما میگوییم و تقویت عضلات لگن انشااله لنگش شما هم خوب میشود.

نکروز سر استخوان ران بدنبال بیماری لوپوس و پیشرفت بیماری

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

دختری ۲۸ ساله هستم بیماری لوپوس دارم. در بیمارستان ۳ بار برای من متیل پردینزولون تزریق شد و بعد هم به مدت ۶۰ روز قرص کورتن مصرف کردم. هفته قبل دچار درد در کشاله ران راست شدم. پزشک با دیدن عکس لگن من گفت سر استخوان ران من سیاه شده و بیماری خیلی پیشرفت کرده است. من فقط یک هفته است درد دارم. چطور بیماری من خیلی پیشرفت کرده است.

بیماری لوپوس میتواند با چند مکانیسم موجب سیاه شدن سر استخوان ران شود. شایعترین مکانیسم آن مصرف کورتون است. در بسیاری موارد پزشک روماتولوژیست برای کنترل بیماری لوپوس مجبور میشود از کورتون استفاده کند. بطور مثال به بیمار پردنیزولون بدهد. کورتون میتواند موجب سیاه شدن سر استخوان ران شود.

بیماری لوپوس یک بیماری خود ایمنی یا اتوایمون است که میتواند موجب التهاب عروق شود. ملتهب شدن عروق که به آن وازکولیت میگویند در صورتیکه در رگ های خونی سر استخوان ران ایجاد شود میتواند موجب انسداد آن و در نتیجه سیاه شدن سر استخوان ران شود.

در بعضی بیماران مبتلا به لوپوس بیماری دیگری بنام سندروم آنتی فسفولیپید وجود دارد. در بیماران مبتلا به سندروم آنتی فسفولیپید ممکن است خون در عروق مویینه بدن لخته شود. لخته شدن خون موجب انسداد رگ خونی میشود. در صورتی که این انسداد در عروق سر استخوان ران باشد میتواند منجر به سیاه شدن آن شود.

وقتی سر استخوان ران سیاه میشود بیمار ممکن است بلافاصله دچار درد نشود و وقتی درد شروع میشود ممکن است از شروع بیماری مدتی گذشته باشد. پس از روی شدت درد نمیتوان در مورد شدت بیماری نظر داد.

به شما توصیه میشود درد خود را جدی بگیرید و در پی درمان مشکل بوجود آمده باشید.

به علت ساییدگی حفره لگن درد شدیدی دارم. چه کنم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

بنده حدود ۲ سال است که چهار زانو نشستن برایم مشکل شده است. به دکتر مراجعه کردم، عکس گرفتم، گفتند ساییدگی حفره لگن است. قرص کلسیم تجویز کردند مصرف کردم و توصیه کردند که فشار نیاورم، کارهای سنگین انجام ندهم و از توالت فرنگی استفاده کنم. همه ی این کارها کردم تا حدودی بهترم ولی هنوزکاملا خوب نشدم به نظر شما باید چکار کنم؟

لگن مفاصل متعددی دارد ولی شایعترین محل آن برای ساییدگی مفصل ران است. ساییدگی مفصل ران میتواند موجب محدودیت حرکتی آن شود و از اولین علائم محدودیت حرکتی در مفصل ران سختی در چهارزانو نشستن است. از دیگر علائم آرتروز و ساییدگی در لگن، درد کشاله ران است. درد و محدودیت حرکتی در این بیماری پیشرونده است و بتدریج به حدی زیاد میشود که مانع ار فعالیت های بدنی روزانه بیمار میگردد. ولی براستی برای درمان این وضعیت چه روش هایی را باید در پیش گرفت.

قبل از هر چیز ذکر این نکته ضروری است که ساییدگی مفصل ران قابل برگشت نیست. مهمترین پایه ساییدگی و آرتروز مفصل ران تخریب و آسیب غضروف مفصل است و متاسفانه غضروف توانایی ترمیم ندارد. پس بجای درمان ساییدگی مفصل ران باید بیشتر از مدیریت مشکلات ناشی از آن سخن گفت. همانطور که ذکر شده مهمترین این مشکلات درد و محدودیت حرکتی است. البته کوتاهی اندام تحتانی و لنگش هم میتواند از علائمی باشد که بدنبال سایددگی مفصل رات ایجاد شده و بر زندگی فرد تاثیر میگذارد.

در مواردی که بیماری در مراحل ابتدایی است و شدت آرتروز و ساییدگی هنوز زیاد نشده است ممکن است بتوان با اقدامات حمایتی تا حدودی از مشکلات بیمار کاست. مهمترین این اقدامان عبارتند از

  • کاهش وزن
  • کاهش فعالیت های بدنی
  • اجتناب از حرکات شدید مفصل را و خم و راست کردن مکرر آن
  • مصرف داروهای ضد التهاب

وقتی که شدت درد و محدودیت حرکتی بیمار افزایش پیدا کند ممکن است اقدامات ذکر شده دیگر نتواند کمک کند. در این مرحله بیمار نیاز به عمل جراحی دارد.

در مواردی که شدت تخریب مفصلی هنوز زیاد نشده است ممکن است بتوان با تغییر شکل استخوان های اطراف مفصل ران توزیع نیروها در مفصل را تغییر داده و به کاهش درد کمک کرد. این کار معمولا با انجام اعمال جراحی استئوتومی امکانپذیر است. با این حال مواردی وجود دارد که شدت تخریب مفصل زیاد شده و تنها راه مدیریت علائم بیمار، انجام عمل جراحی تعویض مفصل ران خواهد بود.

بنابر این تصمیم گیری در مورد درمان یک بیمار مبتلا به ساییدگی مفصل ران تا حدود زیادی ارتباط با شدت بیماری وی دارد. در مراحل خفیف میتوان از اقدامات غیر جراحی استفاده کرد ولی در موارد شدید انجام جراحی اجتناب ناپذیر است.

بعد از در رفتگی مفصل لگن چه موقع میتوانم راه بروم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

من دچار در رفتگی لگن شده ام و مدت ۲۶ روز است که در رختخواب خوابیده و هیچگونه حرکتی نداشته ام. چند روز دیگر نیاز به استراحت دارم و آیا می توانم با عصا حرکت کنم

لگن خاصره چند مفصل دارد که در هر کدام از آنها ممکن است دررفتگی ایجاد شود ولی شایعترین دررفتگی لگن در مفصل ران ایجاد میشود.

دررفتگی مفصل ران معمولا بدنبال ضربات خیلی شدید مانند سقوط از ارتفاع و تصادف وسایل نقلیه ایجاد شده و نیاز به جااندازی فوری دارند. جااندازی این دررفتگی ها معمولا به توسط پزشک ارتوپد و با استفاده از بیهوشی عمومی انجام میشود.

 در حین دررفتگی مفصل ران کپسول مفصلی و رباط های اطراف آن اطراف آن پاره میشود. در واقع بدون پاره شدن کپسول مفصلی عملا دررفتگی ایجاد نمیشود چون این کپسول اطراف مفصل را خیلی محکم گرفته و از جابجا شدن آن جلوگیری میکند. گرچه پایداری مفصل ران تا حدود زیادی به  واسطه شکل استخوان های تشکیل دهنده آن است ولی کپسول مفصلی هم در ایجاد این پایداری بی تاثیر نیست.

بعد از جااندازی مفصل ران بیمار باید تا مدتی استراحت کند.

در صورتیکه دررفتگی مفصل ران بیمار در عرض شش ساعت اول بعد از دررفتگی جااندازی شده است توصیه میشود بیمار چند روز در منزل استراحت کند. سپس حرکات مفصل ران را تحت نظر متخصص ارتوپد و فیزیوتراپ شروع کند. در چند هفته اول بیمار باید از حرکات شدید مفصل ران اجتناب کند تا کپسول پاره شده مفصل ران فرصت ترمیم داشته باشد.

بعد از چند هفته بیمار میتواند حرکاتی را برای تقویت عضلات مفصل ران انجام دهد. به بیمار توصیه میشود تا شش هفته برای راه رفتن از دو عصای زیر بغل استفاده کرده و در حین راه رفتن پای طرف دررفته را بر روی زمین فشار ندهد. پس از گذشت شش هفته و با بدست آوردن قدرت کافی در عضلات مفصل ران بیمار میتواند بتدریج بدون عصا راه برود.

در مواردی که دررفتگی مفصل ران بیمار بعد از شش ساعت جااندازی شده باشد به علت اینکه احتمال نکروز آوازکولار سر استخوان ران بیشتر میشود توصیه میشود بیمار تا ۸-۶ هفته با دو عصای زیر بغل راه رفته و در حین ایستادن و راه رفتن پای طرف مبتلا را بر روی زمین فشار ندهد.

در رفتگی مادرزادی لگن و لنگش و کوتاهی اندام خود را چگونه درمان کنم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

من ۲۹ سال دارم و دچار در رفتگی لگن در اندام تحتانی و بصورت مادر زادی هستم. آیا با عمل جراحی، کوتاهی پای من بطور کامل از بین می رود؟ مدت درمان چقدر طول می کشد؟

یکی از عوارض دررفتگی مادرزای لگن که در زمان کودکی به درستی درمان نشده است کوتاه شدن اندام تحتانی است. این کوتاهی به دلایل متفاوتی ایجاد میشود. یکی از این دلایل حرکت کل استخوان ران به سمت بالا است. در یک مفصل ران طبیعی، سر استخوان ران در درون حفره استابولوم پایدار مانده و به اطراف حرکت نمیکند.

در کسی که دررفتگی مفصل ران دارد سر استخوان ران در بیرون از حفره استابولوم قرار داشته و در نتیجه در حین راه رفتن و بر اثر اعمال نیروی وزن تنه، سر استخوان ران از حفره استابولوم مرتبا دورتر و دورتر میشود. دور شدن این دو نسبت به هم خود را بصورت بالا رفتن استخوان ران نسبت به استخوان لگن نشان میدهد. بالا رفتن استخوان موجب کوتاهی اندام میشود.

از طرف دیگر در کسی که دررفتگی مادرزای مفصل ران دارد تنه استخوان ران رشد کافی نکرده و نسبت به ران طرف مقابل کوتاه تر میماند.

درمان دررفتگی مادرزادی مفصل ران در بزرگسالان با انجام عمل جراحی تعویض مفصل ران است. در این نوع عمل جراحی، در داخل باقیمانده حفره استابولوم بیمار، یک کاسه فلزی با لایه داخلی از پلی اتیلن گذاشته شده و سر استخوان ران هم با یک سر فلزی جایگزین میشود. برای اینکه پزشک معالج بتواند سر مصنوعی را در درون کاسه فلزی قرار دهد باید کل استخوان ران پایین کشیده شود.

البته پزشک معالج، ران را تا حدودی پایین میاورد ولی پایین کشیدن ران حدی داشته و نمیتوان آن را تا هر اندازه ای پایین آورد. علت چیست؟

در روند شکل گیری دررفتگی مادرزادی مفصل ران و با رشد فرد، چون ران بیمار به بالا جابجا شده است طول عضلات باسن و عروق و اعصاب آن ناحیه بخصوص عصب سیاتیک کوتاه مانده و به اندازه کافی بلند نمیشوند. در حین عمل جراحی نه تنها عضلات کوتاه شده لگن تا حدودی جلوی پایین آوردن ران را میگیرند بلکه حتی اگر بتوان بر این مشکل غلبه کرد، پایین آوردن زیاد استخوان ران موجب کشیده شدن عروق و اعصاب لگن بخصوص عصب سیاتیک میشود.

این کشش اگر از حدی بیشتر باشد میتواند موجب فلج شدن عصب شود. پس پزشک جراح، استخوان ران را تا حدی پایین میاورد که به عروق و اعصاب لگن بخصوص عصب سیاتیک آن آسیبی وارد نشود. بنابراین در این بیماران طول اندام های تحتانی بعد از عمل جراحی تعویض مفصل ران به حد طبیعی آن نزدیکتر میشود ولی ممکن است کاملا مساوی با اندام طرف مقابل نشود.

پدرم دچار درد لگن است. آیا با وجود سن بالا میتواند مفصل ران او را عوض کرد

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

سن پدر اینجانب ۸۲ است و دچار درد در ناحیه لگن می باشد و پزشکان به ایشان عمل جراحی تعویض مفصل لگن را پیشنهاد داده اند آیا با این سن و سال شما عمل را مناسب می دانید

عمل جراحی تعویض مفصل ران را میتوان تقریبا در هر فرد بالغی انجام داد. سن ارتباط مشخصی با انجام دادن یا ندادن این نوع درمان ندارد. آن چیزی که موجب میشود بیمار تصمیم بگیرد تا از این نوع جراحی کمک بگیرد درد شدید مفصل ران است. وقتی درد مفصل ران به اقدامات غیر جراحی مانند کاهش نسبی فعالیت های بدنی و مصرف داروهای ضد التهابی پاسخ مناسب نمیدهد عمل جراحی تعویض مفصل میتواند به بیمار کمک زیادی کرده و درد او را تا حد زیادی از بین ببرد.

البته در سنین خیلی بالا وجود مشکلاتی میتواند عمل جراحی را با مخاطراتی مواجه کند. پزشک معالج قبل از انجام جراحی با معاینه و بررسی های پاراکلینیکی مطمئن میشود که بدن بیمار توانایی تحمل عمل جراحی و بیهوشی یا بیحسی را دارد.

نکته دیگری که پزشک به آن توجه میکند وضعیت کلی استخوان ها بخصوص پوکی استخوان و وضعیت استخوان های مفصل ران است. وضعیت این استخوان ها نشان میدهند که پزشک باید از چه نوع مفصل مصنوعی برای عمل جراحی استفاده کند.

قبل از جراحی پزشک ارتوپد مطمئن میشود که عفونت فعالی در بدن بیمار وجود نداشته باشد چه وجود هر عفونتی در بدن موجب افزایش احتمال بروز عفونت در مفصل مصنوعی شده و جراحی را با مشکلاتی مواجه میکند.

پزشک مطمئن میشود که عضلات لگن بیمار قدرت کافی را برای حرکت دادن مفصل ران دارند و میتوانند مفصل مصنوعی را در جای خود نگه داشته و حفاظت کنند. همچنین وضعیت عقلی بیمار را بررسی میکند. وجود مشکلات شناختی مانند آلزایمر میتواند حرکات بیمار بعد از جراحی و مراقبت از او را تحت تاثیر قرار داده و بر نتیجه جراحی تاثیر داشته باشد.

فرد مسن بعد از جراحی تعویض مفصل نیاز به مراقبت بیشتری دارد. پس قبل از انجام این نوع اعمال جراحی باید مطمئن شد که امکانات مراقبت از وی بعد از جراحی وجود خواهد داشت.

آیا روماتیسم من نیاز به تعویض مفصل لگن دارد

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

من زن ۲۸ ساله ای هستم  مدت ۸ سالی هست که روماتیسم مفصلی دارم. تا به امروز تحت نظر متخصص روماتیسم از دارو استفاده میکردم. از چند ماه قبل درد کشاله ران من خیلی شدید شده و دکتر روماتیسم به من گفته مفصل لگن من نیاز به تعویض مفصل دارد. چرا اکنون این حرف را میزند. آیا دارو دیگر تاثیری ندارد

روماتیسم مفصلی میتواند موجب تخریب مفصلی شود. یکی از این مفاصل که میتواند بر اثر فعالیت روماتیسم خراب شود مفصل ران است. در ابتدا دردهای مفصلی بیمار کم بوده و معمولا با استفاده از داروهای ضد روماتیسم کم شده یا از بین میرود. داروهای ضد روماتیسم که به توسط متخصص روماتولوژی تجویز میشود موجب کاهش فعالیت بیماری میشود و علائم بیماری را هم تخفیف میدهد.

در بسیاری از موارد، فعالیت روماتیسم به توسط این داروها کاهش یافته یا متوقف میشود. با این حال در مواردی ممکن است بیماری پیشرفت کند. در این موارد مفاصل بیمار بتدریج خراب شده، غضروف مفصلی از بین رفته و بیمار دچار درد و محدودیت حرکت میشود. یکی از این مفاصل که میتواند خراب شود مفصل ران یا هیپ است.

در این موارد غضروف مفصل ران از بین رفته و نازک میشود. مفصل دردناک شده و چار محدودیت حرکتی میگردد. درد مفصل ران در این بیماران دیگر با داروهای ضد روماتیسمی از بین نمیرود. در این زمان بیمار نیاز به تعویض مفصل دارد.

پس هر بیمار روماتیسمی که درد مفصلی دارد نیاز به تعویض مفصل ندارد. از این نوع عمل جراحی فقط در مواردی استفاده میشود که دارو نتواند جلوی فعالیت بیماری را بگیرد و مفصل خراب شود. خرابی مفصل درد را تشدید کند و این درد آنقدر شدید شود که دیگر به دارو جواب ندهد.

انجام عمل جراحی تعویض مفصل در این بیماران درد مفصلی را از بین میبرد. حرکات مفصل تا حدود زیادی بهبود میابد و لنگش بیمار خوب میشود.

تمام سعی متخصص روماتولوژی با کمک بیمار این است که از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و مانع از تخریب مفصل شود. این سعی در غالب موارد موفق است. با این حال در مواردی که بیماری پیشرفت میکند درمان انتخابی برای کنترل درد بیمار انجام عمل جراحی تعویض مفصل است.