نوبت دهی

سوالات متداول- مفصل ران

سوالات متداولی که مردم در مورد بیماری های مفصل ران از دکتر مهرداد منصوری متخصص ارتوپدی پرسیده اند و جواب های ایشان به پرسش ها

چرا بعد از جراحی مفصل ران (مفصل هانش) دچار اضافه وزن شده ام

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

با عنایت به اینکه حدود ۱۵ سال قبل هانش ( مفصل ران) راست را عمل نموده ام و در حال حاضر اضافه وزن داشته و برای انجام ورزش می ترسم که لطفا در خصوص نوع ورزش و فعالیتهای که می توانم انجام دهم توصیه و راهنمائی فرمائید

ورزش میتواند برای مفصل هم مفید و هم مضر باشد. ورزش با تقویت عضلات اطراف مفصل میتواند موجب تنظیم حرکات و متناسب و متعادل شدن آنها در مفصل شده و به سلامت مفصل کمک کند. از طرف دیگر بعضی ورزش ها میتوانند فشارهای زیادی را به مفصل وارد کرده و نه تنها موجب درد آنها شوند بلکه روند ساییدگی را تشدید کنند.

وزن زیاد برای مفصل فقط ضرر دارد. وزن زیاد میتواند به تمامی مفاصل اندام تحتانی فشار بیش از حدی آورده و موجب درد و ساییدگی آن شود.

نوع عمل جراحی و وضعیت مفصل بعد از عمل در تعیین روش های مراقبت از آن موثر است.

بطور مثال اگر تعویض مفصل ران انجام شده است بیمار میتواند بعد از گذشت چند ماه از جراحی و تقویت عضلات لگن، فعالیت هایی مانند راه رفتن، دویدن، شنا و دوچرخه سواری را انجام دهد. بعد از گذشت سالها از جراحی تعویض مفصل ممکن است تغییراتی در آن ایجاد شده باشد. با تهیه رادیوگرافی ساده از لگن، پزشک معالج تغییرات احتمالی ایجاد شده را مشاهده کرده و فعالیت های بدنی بیمار را متناسب با آن توصیه میکند.

اگر بدنبال شکستگی، جااندازی صورت گرفته و پیچ و پلاک گذاشته شده است بیمار بعد از جوش خوردن مناسب شکستگی و تقویت عضلات لگن میتواند تحت نظر پزشک معالج حتی فعالیت های ورزشی سنگین را هم انجام دهد. سالها بعد از درمان جراحی ممکن است مفصل ران دچار ساییدگی شده باشد.

در این صورت بیمار نمیتواند هر فشاری را به مفصل وارد کند. در این موارد پزشک معالج با تهیه رادیوگرافی از لگن و مشاهده وضعیت مفصل هانش مشخص میکند که آیا مفصل سالم بوده یا دچار آرتروز شده است. در صورت سالم بودن مفصل بیمار میتواند تقریبا هر ورزشی را متناسب با سن خود و تحت نظر پزشک انجام دهد ولی در صورت ساییده شدن مفصل ران نمیتواند این کار را بکند.

یا مثلا اگر بیمار در سنین کودکی تحت عمل جراحی بازسازی در مفصل ران قرار گرفته است باید وضعیت فعلی مفصل با معاینه و تصویربرداری های لازم بررسی شود. اگر شکل مفصل از حالت طبیعی دور شده باشد بیمار باید در انجام فعالیت های شدید ورزشی احتیاط کند.

کلا نوع ورزش و فعالیت بدنی در کسی که قبلا تحت عمل جراحی هانش ( مفصل ران) قرار گرفته بسته به وضعیت فعلی مفصل و وجود یا عدم وجود هر گونه آسیب و ساییدگی در آن متفاوت است.

آیا بعد از شکستگی استابولوم باید مفصل مصنوعی لگن بگذارم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

پسرم جوانی است ۲۰ ساله که بر اثر تصادف قسمت فوقانی لبه ی استابولوم او شکسته است. دکتر جراح ارتوپد آن را با کشش و وزنه جا انداخت و یک ماه در بیمارستان بستری بود و سپس مرخص گردید. بعد از ۱۰ روز از مرخص شدن دوباره به بیمارستان مراجعه کردیم و عکس گرفتیم. دکتر گفت متاسفانه سر فمور او از لگن در درفته است باید عمل جراحی شود و لبه ی استابولوم را پیچ و پلاک بکنیم و دکتر همین کار را انجام داد و در عکس ماه اول مفصل مشکلی نداشت و در ماه های بعد مجددا عکس گرفتیم دکتر گفت مفصل خراب شده است. هم اکنون ۹ ماه از عمل او میگذرد و مشکل عصب پا هم دارد. آیا سر مفصل باید تعویض شود یا به مفصل کامل نیاز دارد؟

شکستگی های استابولوم از جمله شدیدترین آسیب های سیستم اسکلتی انسان است. این شکستگی ها در غالب اوقات نیاز به درمان جراحی دارند. استفاده از کشش و وزنه جایی در درمان قطعی این نوع شکستگی ها ندارد. کشش هیچگاه نمیتواند قطعات شکستگی را بطور صحیح در کنار یکدیگر قرار دهد.

عمل جراحی شکستگی استابولوم باید ترجیحا در یک هفته اول بعد از شکستگی و حداکثر تا سه هفته بعد از آن انجام شود. درمان جراحی بعد از این زمان نتایج مناسبی بدنبال نخواهد داشت.

آسیب عصب سیاتیک از عوارض شکستگی های استابولوم است. این عصب در زمان شکستگی آسیب میبیند و علت آسیب معمولا فشار قطعات جابجا شده شکستگی بر روی عصب است. جااندازی به موقع قطعات شکسته شده میتواند تا حد زیادی فشار را از روی عصب برداشته و در بهبودی آن موثر باشد.

در صورتیکه شکستگی استابولوم تحت عمل جراحی قرار گرفته و مفصل به علت جوش نخوردن یا بد جوش خوردن شکستگی خراب شود درمان آن معمولا با استفاده از عمل جراحی تعویض مفصل ران خواهد بود.

تعویض مفصل ران در کسی که قبلا به علت شکستگی استابولوم جراحی شده است مانند یک عمل تعویض مفصل معمولی نبوده و عوارض احتمالی بیشتری دارد. به همین علت پزشک معالج باید تمام سعی خود را بکند که بهترین درمان را در همان درمان اولیه انجام دهد. جراحی و جااندازی به موقع و دقیق میتواند تا حد زیادی احتمال بروز عوارض را کاهش میدهد.

در صورت نیاز به تعویض مفصل ران در کسی که قبلا به علت شکستگی استابولوم تحت درمان قرار گرفته است باید تمام مفصل عوض شود. به این معنی که سر مفصل معیوب خارج شده و با یک سر مصنوعی جایگزین میشود. سطح داخلی حفره استابولوم هم تراشیده شده و در داخل آن یک کاسه فلزی قرار داده میشود.

آیا استفاده از مفصل مصنوعی لگن بعد از شکستگی استابولوم خوب است

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

پسرم ۲۰ سال دارد ۱۰ ماه پیش تصادف کرد. ضربه ی تصادف خیلی شدید بود. تقریبا یک ماه تو کما بود. لگن پای راستش در رفت البته عصب پایش هم صدمه دید و خون رسانی به مفصل ضعیف بود. پزشک معالج به ما گفت دچار شکستگی استابولوم شده است. عمل شد و در لگن او پیچ و پلاک گذاشتند با گذشت ۸ ماه از عمل اصلا نمیتواند راه برود آیا احتیاج به مفصل مصنوعی دارد؟ با توجه به سن کم پسرم چه نوعش خوب است؟ و تعویض مفصل هر چند سال یک بار میباشد؟

دررفتگی مفصل ران در ناحیه لگن در مواردی همراه با شکستگی حفره استابولوم است. شکستگی حفره استابولوم از جمله شدیدترین شکستگی های سیستم اسکلتی بوده و نیازمند تشخیص دقیق و درمان درست و به موقع است. در صورتیکه در درمان شکستگی تاخیر بیش از اندازه ای ایجاد شود و یا شکستگی به درستی جااندازی و فیکس نشود نتیجه مطلوبی بدست نخواهد آمد.

در صورت موفقیت آمیز بودن درمان یک شکستگی استابولوم بیمار معمولا بعد از سه ماه میتواند بدون کمک راه برود. راه نرفتن بیمار بعد از گذشت هشت ماه نشانه مشکلاتی است که برای شکستگی بوجود آمده است. شایعترین این مشکلات جوش نخوردن و بد جوش خوردن محل شکستگی است. این عوارض میتوانند موجب ساییدگی مفصل و بروز آرتروز شوند. درد و محدودیت حرکتی ایجاد شده در مفصل اجازه راه رفتن درست را از بیمار سلب میکنند.

در بررسی این بیمار باید ابتدا مفصل ران معاینه شده و از کل لگن رادیوگرافی و در صورت لزوم سی تی اسکن به عمل آید. بررسی دقیق مفصل میتواند وضعیت آن را نشان دهد. در صورت آسیب شدید، مفصل نیاز به بازسازی خواهد داشت و این بازسازی معمولا با استفاده از مفصل مصنوعی انجام پذیر است.

در انجام تعویض مفصل ران در افراد جوان معمولا از نوع بدون سیمان استفاده میشود. مفاصل مصنوعی بطور معمول حدود ۲۰- ۱۰ سال عمر میکنند. البته بسته به وضعیت بیمار این مدت ممکن است بیشتر هم باشد.

در هر صورت در زمانی که بیمار توانایی راه رفتن ندارد و از درد شدید رنج میبرد تعویض مفصل گزینه مناسبی است. بیمار با رعایت موارد لازم میتواند به افزایش کارآیی مفصل و بیشتر شدن عمر آن کمک کند.

آیا ترمیم شکستگی سر استخوان فمور بدون جراحی امکان پذیر است

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

سر استخوان فمور مادر اینجانب که ۸۴ سال دارد شکسته و ۷۰ روز استراحت نسبی نموده اند. آیا استخوان در این سن بدون جراحی جوش میخورد؟ و ایشان از چه زمانی میتوانند فعالیت روزمره را آغاز کنند؟ 

شکستگی سر استخوان فمور یا ران شکستگی نادری است. شایعتر از آن شکستگی گردن استخوان ران است که در بسیاری موارد ممکن است به غلط شکستگی سر استخوان ران گفته شود.

سر استخوان ران یک برجستگی مدور و گرد و کروی شکل است که در بالاترین قسمت استخوان ران قرار گرفته است. سر استخوان ران در درون حفره استابولوم قرار گرفته و این دو با هم مفصل ران را تشکیل میدهند. در پایین سر، گردن استخوان ران قرار دارد. سر استخوان ران با واسطه گردن به تنه استخوان ران متصل میشود.

شکستگی های قسمت بالایی استخوان ران در بسیاری اوقات در ناحیه گردن استخوان هستند. این شکستگی ها موجب میشوند سر استخوان ران از تنه آن جدا شود. شاید به همین علت ممکن است عده ای آن را شکستگی سر استخوان تصور کنند ولی نام شکستگی معمولا بر اساس محلی است که شکستگی در آن ایجاد میشود که در این مورد گردن استخوان ران است.

شکستگی گردن استخوان فمور یا ران در غالب موارد بدون عمل جراحی بهبود نمیابد. استراحت روش مناسبی برای درمان این شکستگی ها نیست. متاسفانه شکستگی گردن استخوان ممکن است حتی با عمل جراحی هم به راحتی جوش نخورد. درمان نامناسب این شکستگی و جوش نخوردن آن موجب میشود درد بیمار در ناحیه لگن باقی مانده و پا دچار کوتاهی شود. لنگش ناشی از کوتاهی، میتواند حرکت کردن فرد را بشدت تحت تاثیر قرار داده و ممکن است بیمار توانایی راه رفتن خود را برای همیشه از دست بدهد.

پس در هر شکستگی در ناحیه گردن استخوان ران توصیه میشود بیمار به پزشک ارتوپد مراجعه کرده و تحت درمان مناسب قرار گیرد. جوش خوردن این شکستگی ها معمولا بدون عمل جراحی امکانپذیر نیست. درمان شکستگی گردن استخوان ران در سنین بالا معمولا با عمل آرتروپلاستی است. در این نوع از عمل جراحی سر و گردن استخوان ران خارج شده و با یک سر و گردن مصنوعی جایگزین میشود.

آیا درد لگن من به علت بورسیت تروکانتر است

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

من مقالات شما در مورد بورسیت تروکانتر را مطالعه کردم. علائمی شبیه آنچه در آنجا ذکر شده بود دارم. چگونه میتوان تشخیص داد که درد ناشی از بورسیت است یا آسیب عضلات و تاندون های آن ناحیه؟ همچنین خارج کردن بورس تروکانتر چه مشکلات و عوارضی دارد؟

تروکانتر ها برجستگی های استخوانی هستند که در قسمت بالایی استخوان ران و در زیر سر و گردن این استخوان قرار گرفته اند. در قسمت خارج، تروکانتر بزرگ و در قسمت داخل، تروکانتر کوچک قرار گرفته است. برجستگی تروکانتر بزرگ در قسمت خارجی لگن خاصره قابل لمس است. بر روی تروکانتر بزرگ کیسه بافتی ظریفی به نام بورس تروکانتر قرار گرفته است. وظیفه این بورس، لغزنده کردن روی تروکانتر است به نحوی که عضلات و تاندون ها بتوانند به راحتی بر روی آن حرکت کنند.

گاهی اوقات بنابه دلایلی این بورس ملتهب شده و ایجاد بیماری به نام بورسیت تروکانتر میکند. در این بیماری دردی بر روی تروکانتر بزرگ و در خارج لگن احساس میشود. این درد معمولا در حین حرکت مفصل ران بیشتر میشود. فشار موضعی بر روی تروکانتر هم شدت درد را افزایش میدهد. پس وقتی بیمار بر روی لگن طرف مبتلا میخوابد درد بیشتر میشود.

بورسیت تروکانتر در بسیاری از موارد در اثر فعالیت های بدنی شدید و فعالیت هایی که بدن تحمل آنها را ندارد ایجاد میشود. همین فعالیت ها میتوانند موجب کشیدگی بیش از حد عضلات و تاندون های آنها هم بشوند. در واقع در بسیاری از موارد کشیدگی تاندون ها و بورسیت همراه با یکدیگر وجود دارد و البته در بسیاری از موارد درمان این دو هم مشابه است. تشخیص دقیق و افتراق بین بورسیت و آسیب های تاندونی به توسط ام آر آی داده میشود.

درمان بورسیت تروکانتر معمولا غیر جراحی است. در بسیاری از موارد در این بیماری با رعایت مواردی خاص بتدریج کاهش میابد و فقط در موارد خاصی بیمار نیاز به عمل جراحی پیدا خواهد کرد. این عمل جراحی بصورت خارج کردن بورس ملتهب خواهد بود. خارج کردن بورس میتواند عوارض عمومی مانند عوارض احتمالی هر عمل جراحی داشته باشد. عوارض مانند دیر جوش خوردن یا جوش نخوردن زخم جراحی و یا عفونت در عمل عمل جراحی و یا ایجاد پوست اضافه در محل شکاف عمل جراحی.

آیا آنته ورژن هیپ می تواند موجب درد زانو یا التهاب مفصل شود

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

آیا آنته ورژن هیپ می تواند موجب درد زانو یا التهاب مفصل بشود؟ چون من برای درد زانو هایم به پزشک مراجعه کردم ولی برایم سی تی اسکن لگن برای بررسی آنته ورژن نوشتند. به نظرتون تشخیص ایشان درست است؟  چون خودم فکر میکنم ناراحتی من مربوط به کندرومالاسی یا آرتریت باشد. من ۲۸ سال دارم. لطفا راهنمایی کنید.

یکی از شایعترین علل درد زانو کندرومالاسی کشکک است. این بیماری معمولا به علت تغییراتی در غضروف استخوان کشکک ایجاد میشود. این استخوان در جلوی زانو قرار داشته و با قسمت پایینی استخوان ران مفصل میشود. در این بیماری غضروف کشکک نرم شده و سپس بر اثر سایش مکرر آن بر روی سطح مفصلی استخوان ران رویه آن ریش ریش میشود. این تغییرات بتدریج موجب بروز درد در مفصل زانو میشود.

کندرومالاسی کشکک به علل متفاوتی ایجاد میشود. از شایعترین علل آن ضعیف شدن عضله چهارسر ران است. بنابراین بسیاری از بیماران با تقویت عضله چهارسر یا کوادری سپس بهبود میابند. از علل دیگر بروز این بیماری حرکت نامتعادل کشکک در جلوی زانو است.

استخوان کشکک در شیاری که در قسمت جلو و پایین استخوان ران وجود دارد حرکت میکند. خم و راست شدن زانو موجب حرکت استخوان کشکک به بالا و پایین میگردد. در صورتی که حرکت کشکک در این شیار روان و متعادل نباشد به قسمت هایی از غضروف آن فشارهایی بیش از حد تحمل آن وارد شده که موجب خراب شدن غضروف و در نتیجه بروز کندرومالاسی میشود. از علل این حرکت نامتعادل میتواند تغییر شکل شیار و یا کج قرار گرفتن استخوان کشکک در آن باشد.

از دیگر علل حرکت نامتعادل استخوان کشکک در شیار آنته ورژن هیپ است. آنته ورژن یا به سمت جلو قرار گرفتن سر و گردن استخوان ران در مفصل هیپ ( مفصل ران) موجب میشود کندیل های استخوان ران یا پایین ترین قسمت استخوان ران در ناحیه زانو به سمت داخل بچرخند. این چرخش موجب جابجا شدن مسیر حرکت کشکک در درون شیار به سمت بیرون میشود. حرکت کشکک در سمت بیرونی شیار میتواند زمینه ساز بروز کندرومالاسی کشکک شود.

پزشک برای بررسی اینکه آیا بیمار دچار آنته ورژن هست یا خیر از سی تی اسکن ناحیه لگن استفاده میکند. پس تمام این نکات یعنی درد زانو، کندرومالاسی کشکک، آنته ورژن هیپ و انجام سی تی اسکن به یکدیگر مربوط هستند و حلقه های مرتبط یک زنجیره را تشکیل میدهند.

چه نرمش هایی برای شکستگی گردن استخوان فمور خوب است

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

خانمی ۴۷ ساله هستم. ۱۸ روز پیش در اثر زمین خوردن و شکستگی گردن فمور تحت عمل جراحی قرار گرفتم و از سه پیچ در عمل استفاده شده است. ظاهرا پوکی استخوان ندارم. در این مدت برای راه رفتن از واکر استفاده کردم. لطفا در مورد حرکات و نرمش هایی که باید انجام دهم مرا راهنمایی کنید (به دلیل لخته نشدن خون). یا کارهایی که نباید انجام دهم.  

شکستگی گردن استخوان فمور یا ران از شکستگی های مهم است. علت این اهمیت در اینست که احتمال جوش نخوردن این شکستگی و یا بروز عوارضی مانند جوش نخوردن سر استخوان ران در این شکستگی قدری بیشتر است. پس هم پزشک معالج و هم بیمار باید در مدیریت این شکستگی دقت بیشتری کنند.

از عوارض خطرناک بعد از شکستگی گردن استخوان ران لخته شدن خون در وریدهای عمقی ساق یا ترمبوز است. این عارضه از این جهت خطرناک است که لخته های تشکیل شده میتوانند به ریه رفته و در آنجا موجب نارسایی قلبی و ریوی شوند. بعد از شکستگی های ناحیه لگن منجمله شکستگی گردن استخوان ران داروهایی به بیمار داده میشود تا خون را کمی رقیق تر کرده و احتمال لخته شدن آن را کاهش دهد. با این حال این احتمال همچنان وجود دارد. حرکات اندام تحتانی میتواند تا حدود زیادی از پیدایش این لخته ها پیشگیری کند.

به بیمار توصیه میشود بلافاصله بعد از شکستگی بطور مرتب زانو، مفصل ران و مچ پای طرف مقابل شکستگی را حرکت دهد ( البته در صرتیکه طرف مقابل شکستگی، خود سالم باشد). همچنین توصیه میشود بیمار مچ پای طرف شکسته را مرتبا به بالا و پایین حرکت دهد. بهتر است حرکات زانو حداقل ساعتی ده بار و حرکات مچ پا حداقل دقیقه ای پنج بار انجام شوند.

بعد از درمان جراحی شکستگی گردن استخوان ران بیمار باید با واکر یا دو عصای زیر بغل راه برود. البته تا وقتی که شکستگی جوش خورده است در حین راه رفتن نباید نیروی وزن به آن وارد شود. بیمار فقط اجازه دارد تا در حین ایستان کف پای طرف عمل شده را بر روی زمین قرار دهد بدون اینکه فشار وزن را بر آن وارد کند. بعد از اینکه شکستگی جوش خورد بیمار میتواند بتدریج عصا را کنار گذاشته و بر روی هر دو پا وزن بگذارد.

به بیماری که بعد ار شکستگی گردن استخوان ران جراحی شده توصیه میشود کمتر دراز بکشد و بیشتر بنشیند و یا راه برود. البته راه رفته به صورتی که ذکر شد.

آیا انجام ورزش های آیروبیک برای دررفتگی لگن و درد لگن من خوب است

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

من ۳ سال پیش در یک تصادف دچار در رفتگی لگن شدم. همیشه بعد از یک پیاده روی و زیاد ایستادن دچار درد در ناحیه لگن و مچ پا می شوم. هفته پیش به باشگاه آیروبیک جهت ورزش کردن رفتم که بعد از آن درد های من خیلی بیشتر شد. آیا ورزش برای من ضرر دارد و چه ورزشهایی باید انجام دهم.

ضربات شدید مانند تصادف وسایل نقلیه و سقوط از ارتفاع میتوانند موجب دررفتگی مفصل ران در ناحیه لگن شوند. این دررفتگی ها معمولا به توسط متخصص ارتوپدی جااندازی شده و در غالب اوقات مشکل خاصی برای بیمار ایجاد نمیکنند. با این حال همراه با این آسیب ممکن است مشکلات و عوارضی ایجاد شود که اهمیت فراوان دارند.

گاهی اوقات دررفتگی لگن همراه با شکستگی سر استخوان ران یا حفره استابولوم است. در صورتیکه این شکستگی ها به درستی درمان نشوند میتوانند موجب بروز ساییدگی و آرتروز در مفصل ران شده و این آرتروز موجب درد و محدودیت حرکت در لگن میشود.

گاهی اوقات بدنبال دررفتگی مفصل ران و به علت آسیب به رگ های تغذیه کننده سر استخوان ران، این قسمت دچار نکروز شده و به اصطلاح سیاه میشود. در این موارد درد بیمار بعد از گذشت چند ماه تا چند سال از دررفتگی شدید شده و مفصل دچار ساییدگی و آرتروز میشود.

در مواردی دیگر ممکن است در حین دررفتگی اولیه غضروف سطح مفصلی ران بشدت آسیب ببیند. متاسفانه غضروف توانایی ترمیم ندارد و در صورت آسیب شدید، خواص خود را از دست میدهد. نتیجه این آسیب ها بعد از مدتی خود را بصورت ساییده شدن مفصل نشان میدهد.

هر بیماری که دچار دررفتگی مفصل ران شده بعد از جااندازی باید به توسط روش های دقیق تصویربرداری مورد بررسی قرار گیرد تا اگر هر یک از مشکلات ذکر شده بوجود آمده بود یا در روند درمان بوجود آمد، درمان مناسب آن انجام شود.

در صورتیکه بیمار درد در ناحیه لگن دارد باید ابتدا با استفاده از رادیوگرافی ساده مورد بررسی قرار گیرد و در صورتیکه علائمی از ساییدگی دیده شود باید در انجام ورزش احتیاط کند. این بدان معنی نیست که چنین افرادی نباید ورزش کنند بلکه باید با مشورت با پزشک معالج فقط آن دسته از حرکان بدنی و ورزش های آیروبیک را انجام دهند که در آنها فشار زیادی به مفصل ران وارد نشود.

حرکاتی که در آنها مفصل ران مکررا خم و راست میشود و در حین خم و راست شدن تحت فشارهای زیاد قرار میگیرد مسلما برای سلامت مفصل مناسب نیستند. بیمار باید از انجام آنها اجتناب کند. بیمار باید سعی کند حتی الامکان مفصل ران خود را از ۹۰ درجه بیشتر خم نکند. بطور مثال چمباتمه زدن و نشستن و برخاستن مکرر برای مفصل ران مفید نیست.

آیا ورزش دوچرخه سواری ثابت موجب ساییدگی مفصل با سابقه در رفتگی مادرزادی لگن میشود

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

بدلیل عمل جراحی هیپ در کودکی(CDH) محدودیت حرکتی در یک پا دارم طوریکه چهار زانو نشستن و باز شدن زیاد پا برای من امکانپذیر نیست، آیا استفاده از دوچرخه ثابت برای من مناسب است؟ و آیا ساییدگی مفصل لگن را تشدید نمی کند؟

محدودیت حرکتی در مفصل ران معمولا نشانه بروز ساییدگی و آرتروز در آن است. در کسی که سابقه دررفتگی مادرزادی مفصل ران را دارد محدودیت حرکتی نشانه اینست که سر استخوان ران هنوز تا حدودی در کنار حفره تغییر شکل یافته استابولوم قرار دارد.

ساییده شدن مکرر این دو استخوان به یکدیگر موجب ایجاد آرتروز میشود. ایجاد آرتروز معمولا همراه است با تشکیل استخوان اضافه در اطراف مفصل و کلفت شدن کپسول مفصلی، و همین تغییرات موجب کم شدن تحرک مفصل و ایجاد محدودیت در آن میشود.

مسلما بیمار از محدودیت حرکتی راضی نبوده و درصدد رفع آن است. بسیار منطقی است که فرد سعی کند با حرکت دادن مفصل و انجام نرمش هایی دامنه حرکتی مفصل را افزایش دهد. البته این عملی است ولی در انجام آن باید قدری احتیاط کرد. شدت و مدت نرمش باید متناسب با مقدار ساییدگی باشد.

بله در صورتیکه ساییدگی زیاد باشد انجام حرکات شدید نرمشی میتواند شدت آن را افزایش دهد. پس ابتدا باید با مراجعه به پزشک ارتوپد و تهیه رادیوگرافی از ناحیه لگن شدت ساییدگی مشخص شود. ورزش شنا و پیاده روی بر روی زمین های هموار و بدون شیب برای بیمار مفید است. ورزش دوچرخه سواری هم به شرط اینکه شدت ساییدگی مفصل زیاد نباشد ایرادی ندارد.

در انجام دوچرخه سواری باید به دو نکته توجه کرد. یکی اینکه بهتر است زین دوچرخه ثابت قدری بالاتر از معمول رود تا مفصل ران بیمار در حین رکاب زدن خیلی بالا و پایین نرود. نکته دوم اینکه بیمار باید هر ورزشی را کم کم و تدریجی شروع کرده و شدت و مدت آن را در روزها و هفته های متوالی بتدریج افزایش دهد. در هر مرحله ای که شدت درد بیمار افزایش پیدا کرد باید مقدار ورزش را در همان اندازه متوقف کرد.

در انجام نرمش باید تعادلی رعایت شود. ورزش باید نه آنقدر کم انجام شود که موجب ضعف عضلات لگن گردد و نه آنقدر زیاد که شدت ساییدگی را افزایش دهد.

برای درمان اختلال در راه رفتن و لنگیدن به علت در رفتگی مادرزادی مفصل لگن چه کنم

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

 

در کودکی عمل جراحی برای دررفتگی لگن انجام دادم که الان از ناحیه لگن درد دارم و یک پا دامنه حرکتی کمی دارد. به هر ارتوپدی که مراجعه می کنم میگن واسه لنگش از کفی استفاده کن، که میذارم ولی تاثیری نداره، مساله اینه که من حین راه رفتن پامو میکشم، آیا چاره همان کفی است؟

دررفتگی مادرزادی لگن که در اصل دررفتگی مادرزادی مفصل ران است در صورتیکه در زمان نوزادی و کودکی به سرعت و به درستی درمان شود معمولا نتایج موفقیت آمیزی بدنبال دارد. اکثر بیمارانی که در بزرگسالی دچار مشکلاتی مانند درد و لنگش هستند کسانی هستند که یا درمان را دیر شروع کرده اند و یا درمان مناسبی برای آنها انجام نشده است.

در بیمار بزرگسالی که دچار دررفتگی مادرزادی مفصل ران است لنگش نشانه جابجایی زیاد سر استخوان ران، کوتاهی استخوان ران و یا احساس درد در مفصل ران است. در این بیماران درد لگن به علت ساییدگی سر استخوان ران به باقیمانده حفره استابولوم یا کنار استخوان لگن ایجاد میشود و کاهش دامنه حرکتی نشانه اینست که سر استخوان ران هنوز با قسمتی از حفره استابولوم مفصل است ولی این مفصل دچار آرتروز و ساییدگی شده که نتیجه آن محدود شدن حرکت اندام تحتانی است.

کوتاهی اندام تحتانی اگر کم باشد میتوان برای رفع آن از کفی استفاده کرد. البته کفی فقط کوتاهی اندام را جبران میکند و ممکن است تا حدی لنگش را هم کم کند ولی نمیتواند آن را بطور کامل از بین ببرد.

در موارد فراوانی، علت عمده لنگش دردی است که به علت ساییدگی در مفصل ران ایجاد شده است. در این موارد انجام عمل جراحی تعویض مفصل ران میتواند درد را کاملا از بین برده و لنگش را هم تا حدود زیادی بهبود دهد.

البته در بیماران مبتلا به دررفتگی مادرزادی لگن درصدی از لنگش به علت ضعف عضلات ناحیه لگن است. در صورتیکه بیمار بتواند بعد از جراحی تعویض مفصل، عضلات لگن خود را تقویت کند میتواند تا حدود زیادی به رفع لنگش کمک کرده و درست تر و متعادل تر راه برود.