آویز دست یا اسلینگ وسیلهای پارچهای است که از گردن آویزان میشود تا زیر ساعد را حمایت کرده و وزن اندام فوقانی را به گردن منتقل کند. کاربردهای آن شامل تحملپذیرترکردن وزن گچ سنگین دست، کاهش تورم بعد از ترمیم زخم اندام فوقانی، و بیحرکتی بعد از جااندازی دررفتگی شانه یا جراحیهای شانه است.
همچنین بعد از جراحی شکستگی، ترمیم تاندون یا عصب بازو، و بیحرکتی مفصل آرنج در زاویه 90 درجه بعد از جراحی یا دررفتگی آرنج کاربرد دارد. برای بستن آویز آماده، آرنج تا 90 درجه خم و ساعد با شست رو به بالا درون آویز قرار میگیرد.
قسمت پارچهای زیر ساعد باید تا زیر کف دست ادامه یابد تا مچ دست هم حمایت شود. در هنگام استفاده، باید عضلات شانه کاملاً شل و در حالت استراحت باشند تا وزن اندام کاملاً توسط آویز تحمل شود.
آویز دست یا اسلینگ Sling وسیله ای از جنس پارچه است که از گردن آویزان شده تا اندام فوقانی را محافظت کند. آویز دست زیر ساعد را حمایت کرده و نیروی وزن اندام فوقانی را به گردن منتقل میکند. این وسیله را میتوان بصورت آماده تهیه و یا آنرا با یک تکه پارچه درست کرد.

از آویز دست در آسیب ها و یا بعد از اعمال جراحی اندام فوقانی استفاده میشود.
♦ این وسیله میتواند تحمل یک گچ سنگین دست را راحت تر کرده و موجب شود تا فشار کمتری از جانب وزن گچ به شانه وارد گردد.
♦ از آویز دست بعد از ترمیم زخم های اندام فوقانی استفاده میشود. این آویز ها موجب بالا نگه داشتن دست و ساعد و در نتیجه کاهش احتمال تورم آنها شده همچنین موجب حمایت از اندام فوقانی در مقابل ضربات احتمالی به آن میشود
♦ از آویز دست در درمان بیمار بعد از جااندازی دررفتگی شانه و یا در درمان بسیاری از بیماری ها که نیاز به مدتی بیحرکتی شانه دارند استفاده میشود. بعد از انجام بسیاری از اعمال جراحی شانه، اندام فوقانی را در یک آویز دست بیحرکت میکنند تا شانه مدتی استراحت کرده و آسیب های التیام یابند
طبق مرورهای PMC، شواهد کافی برای فایده بیحرکتی بیش از یک هفته بعد از اولین دررفتگی شانه در بیماران جوان وجود ندارد و امروزه بیحرکتی کوتاهتر (3 تا 10 روز) همراه با شروع زودهنگام توانبخشی توصیه میشود.
♦ از آویز دست بعد از اعمال جراحی شکستگی استخوان، ترمیم تاندون ها و یا اعصاب در ناحیه بازو استفاده میشود
♦ از آویز دست برای مدتی بیحرکت کردن مفصل آرنج استفاده میشود. آویز، مفصل آرنج را در ۹۰ درجه زاویه بیحرکت میکند. این بیحرکتی موجب استراحت مفصل شده و موجب کاهش درد و تورم در بسیاری از بیماری های آرنج میشود.
همچنین بعد از بسیاری اعمال جراحی آرنج مانند درمان شکستگی ها و ترمیم آسیب های تاندون یا اعصاب ناحیه آرنج از آویز دست استفاده میشود. بعد از جااندازی دررفتگی آرنج هم معمولا مفصل را مدتی در آویز دست بیحرکت میکنند
♦ در درمان بسیاری بیماری های مچ دست و انگشتان که مدتی استراحت و بیحرکتی به بیمار کمک میکند، از آویز دست استفاده میشود.
از آویز یا sling برای کمک به بیحرکتی بیشتر ساعد، مچ دست و کف دست بعد از درمان شکستگی ها و یا ترمیم تاندون یا اعصاب ناحیه استفاده میشود. آویز دست موجب میشود تا مچ و کف دست کمی بالاتر قرار گزفته و کمتر ورم کنند.


بعضی از انواع آویز طوری طراحی شده اند که از دور شدن بازو از تنه جلوگیری میکند. در تصاویر بالا دو نوع از آنها دیده میشود
آویز دست چگونه بسته میشود
برای بستن آویز های آماده ابتدا باید آرنج را تا ۹۰ درجه خم کرده و در حالتی که شست دست به طرف بالا قرار گرفته است ساعد را درون آویز قرار دهیم.
سپس نوار گردنی آن را به دور گردن انداخته و اندازه نوار را طوری تنظیم کنیم که در حالت ایستاده، ساعد کاملا در حالت افقی قرار گیرد.
قسمت پارچه ای آویز که در زیر ساعد قرار میگیرد باید تا زیر کف دست هم ادامه یابد بطوریکه مفصل مچ دست هم حمایت شده و دست در امتداد ساعد قرار گیرد.
در هنگام پوشیدن آویز دست باید کل اندام فوقانی بخصوص عضلات شانه را کاملا شل کرده و در حالت استراحت قرار داد. باید اجازه داد تا وزن اندان فوقانی کاملا توسط آویز گرفته شده و عضلات اندام فوقانی بخصوص شانه راحت شده و در حالت استراحت قرار گیرند.
سوالات متداول
منابع:
- The effect of postoperative sling immobilization and early mobilization on clinical and functional outcomes after arthroscopic rotator cuff repair: A propensity score-matched analysis – PubMed
- No Functional Difference Between Three and Six Weeks of Immobilization After Arthroscopic Rotator Cuff Repair: A Prospective Randomized Controlled Non-Inferiority Trial – PubMed
- Position and duration of immobilization after primary anterior shoulder dislocation: a systematic review and meta-analysis of the literature – PubMed
نویسنده: دکتر مهرداد منصوری، متخصص ارتوپدی، جراح استخوان و مفاصل
مطالب این مقاله صرفا جنبهی اطلاعرسانی دارد و جایگزین معاینه، تشخیص و توصیهی پزشک معالج نیست.




دیدگاهها