تاندون یا زردپی ها نوارها یا طناب های بافتی محکم ولی قابل انعطافی هستند که از یک طرف به عضله و از طرف دیگر به استخوان متصل میشوند. وظیفه تاندون ها انتقال نیروی عضله به استخوان و حرکت دادن آن است.
رباط یا لیگامان ها بافت های دیگری هستند که بسیار شبیه تاندون میباشند ولی دو سر آنها به دو استخوان دو طرف مفصل متصل شده و وظیفه آنها نگه داشتن دو استخوان در محل مفصل و پایدار نگه داشتن آنها است.
به علت شبیه بودن بافت تاندون و رباط ها گاهی از اوقات از تاندون ها برای پیوند زدن به رباط آسیب دیده استفاده میشود. مثال این وضعیت پیوند تاندون کشکک یا تاندون همسترینگ برای بازسازی پارگی های رباط صلیبی قدامی ACL است.
پیوند تاندون بجای تاندون آسیب دیده بیشتر در انگشتان دست و در مورد تاندون های فلکسور یا خم کننده انگشتان استفاده میشود.
این عمل جراحی در مواردی بکار میرود که مقدار زیادی از یک تاندون از بین رفته است. در دست معمولا از تاندون پالماریس لانگوس به عنوان دهنده استفاده میشود. این تاندون برداشته شده و در محلی که تاندون ندارد کاشته و دو سر آن به تاندون گیرنده بخیه میشود.
در بعضی موارد پیوند تاندون یا زردپی بصورت دو مرحله ای انجام میشود. به این صورت که در یک مرحله بجای محلی که تاندون وجود ندارد یک میله پلاستیکی گذاشته میشود تا بدن بتواند در اطراف آن یک تونل درست کند. در مرحله بعد میله پلاستیکی برداشته شده و بجای آن تاندون پیوندی جایگزین میشود.
گاهی اوقات بجای استفاده از تاندون خود بیمار از تاندون آلوگرافت استفاده میشود. تاندون آلوگرافت به تاندونی میگویند که از بدن فرد متوفی گرفته شده است. از این روش بیشتر در مواردی استفاده میشود که به عللی تاندون مناسبی در بدن خود فرد به عنوان دهنده وجود ندارد.
دیدگاه خود را بنویسید