بورسیت تروکانتر التهاب بورس (کیسهی مایع محافظ) روی برجستگی تروکانتر بزرگ استخوان ران است و از علل شایع درد قسمت خارجی لگن به شمار میرود.
علل آن شامل ضربهی مستقیم (مانند زمینخوردن روی پهلو)، سایش مکرر بین تاندون عضلات گلوتئال یا نوار ایلیوتیبیال و بورس، ضعف عضلات گلوتئال، اختلاف طول اندامها، دویدن روی زمین شیبدار، و افزایش سایش بعد از جراحی تعویض مفصل ران.
علامت اصلی درد در قسمت خارجی لگن است که با راه رفتن و فشار مستقیم (مثل خوابیدن روی همان پهلو) بدتر میشود.
درمان اصلی نرمشهای کششی و تقویتی است: ابتدا نرمشهای کششی برای عضلات گلوتئال و نوار ایلیوتیبیال، و بعد از کاهش درد شدید، نرمشهای تقویتی برای عضلات لگن اضافه میشوند. این نرمشها فشار و سایش وارده به بورس را کاهش داده و احتمال عود بیماری را کم میکنند. در کنار نرمش، استراحت نسبی و داروهای ضد التهاب هم به کاهش درد کمک میکنند.
آناتومی بورس تروکانتریک
یک برجستگی بزرگ استخوانی در سمت خارجی مفصل ران در ناحیه لگن وجود دارد که به آن تروکانتر بزرگ Greater trochanter میگویند.
تروکانتر بزرگ کجاست
اگر دست خود را روی کنارهی لگن بگذارید و کمی به سمت پایین و جلو حرکت دهید، به یک برجستگی سفت استخوانی میرسید که درست زیر پوست حس میشود.
این برجستگی همان تروکانتر بزرگ است، بالاترین و خارجیترین زائدهی استخوان ران که در فاصلهی حدود یک کف دست پایینتر از لبهی استخوان لگن قرار دارد. وقتی روی پهلو میخوابید، همین نقطه است که مستقیم روی تشک فشار میآورد.
تروکانتر بزرگ محل اتصال تاندون عضلات ابداکتور لگن، یعنی گلوتئوس مدیوس و گلوتئوس مینیموس، به استخوان ران است و منبعی که آناتومی و اهمیت بالینی این ناحیه را شرح میدهد آن را نقطهی کلیدی پایداری لگن در هنگام ایستادن روی یک پا معرفی میکند.
چون بورس تروکانتریک دقیقا بین این تاندونها و برجستگی استخوانی قرار گرفته، هر دردی که با فشار مستقیم روی همین نقطه بازتولید شود به این ناحیه نسبت داده میشود.
نکتهی مهم برای بیمار این است که تروکانتر بزرگ بخشی از مفصل ران نیست، بلکه در بیرون مفصل قرار دارد. به همین دلیل درد این ناحیه معمولا با درد داخل مفصل ران که در کشالهی ران حس میشود فرق دارد.
عضلات پشت باسن که به آنها عضلات گلوتئال میگویند از طریق تاندون خود به این برجستگی استخوانی متصل میشوند. با انقباض این عضلات، تاندون آنها روی برجستگی تروکانتر بزرگ حرکت میکند.
بورس ها کیسه های بافتی کوچکی هستند که در بسیاری از نقاط بدن در بین قسمت های متحرک بدن قرار میگیرند و حاوی کمی مایع لغزنده هستند. کار بورس این است تا اصطکاک را کم کند و معمولا بین تاندون و استخوان یا بین عضله و استخوان یا بین دو عضله قرار میگیرند.
بین تاندون عضلات گلوتئال و برجستگی استخوانی تروکانتر بزرگ یک بورس وجود دارد که موجب میشود تاندون راحت تر روی استخوان بلغزد و حرکت کنند و به آن بورس تروکانتریک بزرگ میگویند و التهاب آن را بورسیت تروکانتر بزرگ trochanteric bursitis میگویند. بورسیت تروکانتر بزرگ نوعی بورسیت لگن است.

بورسیت تروکانتر بزرگ فقط یکی از انواع بورسیت لگن است و بورسهای دیگری هم در ناحیهی نشیمنگاه و ایلیوپسواس وجود دارند که میتوانند ملتهب شوند.
سندرم درد تروکانتر بزرگ چیست و چه تفاوتی با بورسیت تروکانتر دارد
سالها هر دردی در سمت خارجی لگن با نام بورسیت تروکانتر شناخته میشد. امروز متخصصان ارتوپدی ترجیح میدهند از عنوان گستردهتر سندرم درد تروکانتر بزرگ استفاده کنند، چون بررسیهای تصویربرداری نشان دادهاند علت این درد در بیشتر بیماران چیزی فراتر از التهاب سادهی بورس است.
روشنترین شاهد این تغییر نگاه از تصویربرداری میآید.
در بررسی سونوگرافی 877 بیمار مبتلا به درد خارجی لگن فقط 20.2 درصد بیماران واقعا بورسیت تروکانتریک داشتند، در حالی که 49.9 درصد دچار تاندینوز عضلات گلوتئال و 28.5 درصد دچار ضخیمشدگی نوار ایلیوتیبیال بودند. یعنی در حدود 80 درصد موارد، بورس ملتهب اصلا مقصر اصلی نبوده است.
نتیجهی مشابهی از ام آر آی هم به دست آمده است.
در پژوهشی که یافتههای ام آر آی بیماران مبتلا به این سندرم را بررسی کرد 62.5 درصد بیماران تاندینیت گلوتئوس مدیوس و 45.8 درصد پارگی این تاندون داشتند، ولی اتساع بورس تروکانتریک فقط در 2 بیمار از 24 بیمار دیده شد و هیچوقت بهتنهایی و بدون آسیب تاندون رخ نداد.
اهمیت عملی این موضوع برای بیمار در انتخاب درمان است. اگر مشکل اصلی ضعف و آسیب تاندون عضلات ابداکتور باشد، تمرینهای تقویتی و اصلاح بارگذاری روی لگن نقش درمانی اصلی را دارند و نمیتوان انتظار داشت صرفا با سرکوب التهاب مشکل حل شود. به همین دلیل امروز برنامهی تمرینی هستهی درمان محسوب میشود و تزریق نقش کمکی و کوتاهمدت دارد.
علت بورسیت تروکانتر چیست
بورسیت تروکانتر بزرگ از علل شایع ایجاد درد در ناحیه لگن است. بورسیت تروکانتریک به معنی التهاب بورس روی تروکانتر بزرگ بوده و میتواند موجب احساس درد در قسمت خارجی لگن خاصره شود.
بورس تروکانتر به چند علت میتواند ملتهب شود.
ضربه به بورس. بطور مثال وقتی روی شانه زمین میخوریم اولین جایی از کنار لگن که با زمین برخورد میکند معمولا برجستگی تروکانتر بزرگ است و این ضربه میتواند به بورس روی تروکانتر آسیب زده و بدنبال آن بورس ملتهب شود و ایجاد بورسیت تروکانتریک کند.
سایش مکرر بورس. اگر تاندون عضلات گلوتئال با فشار زیادی روی برجستگی تروکانتر حرکت کنند سایش زیاد بین این دو موجب آسیب بورس و در نتیجه التهاب آن و ایجاد بورسیت تروکانتریک میشود و این التهاب موجب درد میشود. هر بار که بیمار راه میرود فشار بیشتری به این بورس ملتهب وارد شده و درد بیشتر میشود.
سایش ایلیوتیبیال باند. تاندون بلندی به شکل یک نوار پهن در کناره خارجی ران وجود دارد که از استخوان ایلیاک لگن شروع شده و تا زیر زانو ادامه میابد. به این تاندون فاسیا لاتا Fascia lata میگویند.
این تاندون هم از روی بورس تروکانتر عبور میکند و تاندون عضلات گلوتئال به این نوار بافتی متصل شده است. گاهی اوقات به عللی فاسیا لاتا سفت و غیر منعطف میشود.
سهم واقعی هر یک از این علتها را تصویربرداری روشن کرده است.
در بررسی سونوگرافی 877 بیمار مبتلا به درد خارجی لگن 49.9 درصد بیماران تاندینوز عضلات گلوتئال و 28.5 درصد ضخیمشدگی نوار ایلیوتیبیال داشتند، در حالی که خود بورسیت فقط در 20.2 درصد موارد دیده شد.

در این موارد در هنگام راه رفتن با هر قدمی که برداشته میشود عضلات گلوتئال این تاندون سفت را بر روی بورس تروکانتر به جلو و عقب میبرند و موجب سایش آن بر روی بورس میشود و ایجاد بورسیت تروکانتریک میکنند.
گاهی اوقات ضعیف بودن عضلات گلوتئال، یکی نبودن طول اندام های تحتانی و یا دویدن روی زمین های شیبدار هم میتواند این سایش را زیاد کند.
در مواردی هم این سایش بدنبال عمل جراحی تعویض مفصل بیشتر میشود. جراحی تعویض مفصل با تغییر در بیومکانیک لگن ممکن است احتمال این سایش را افزایش دهد.
علت سایش هر چه باشد در نهایت موجب التهاب بورس و در نتیجه بروز درد میشود.
بورسیت تروکانتریک در چه افرادی بیشتر دیده میشود
گرچه بورسیت تروکانتریک میتواند هر کسی را مبتلا کند ولی
♦ این بیماری در زنان و در سنین متوسط و بالا بیشتر دیده میشود.
بر پایهی مروری که آمار همهگیرشناسی سندرم درد تروکانتر بزرگ را جمعبندی کرده است حدود 15 درصد زنان و 8 درصد مردان در طول زندگی به آن مبتلا میشوند، خطر ابتلا در زنان 2 تا 5 برابر مردان است و بیشترین شیوع در بازهی سنی 40 تا 60 سال دیده میشود.
میزان بروز این بیماری هم کم نیست.
در پژوهشی که بروز درد ناحیهی تروکانتر را در مراجعه کنندگان به پزشک عمومی اندازه گرفت سالانه 1.8 بیمار به ازای هر 1000 نفر به این علت مراجعه کرده بودند و 80 درصد آنها زن با میانگین سنی 55 سال بودند.
♦ در کسانی که یک فعالیت بدنی را بطور مکرر ولی نامناسب انجام میدهند بیشتر دیده میشود مانند دویدن، بالا رفتن از پله، دوچرخه سواری و ایستادن بمدت طولانی.
♦ ضربه به سطح خارجی لگن و یا زمین خوردن روی یک سمت لگن میتواند بورس را تحریک کرده و موجب التهاب آن شود.
♦ بعضی بیماریهای ستون مهره مانند اسکولیوز و یا آرتریت مهره ای پایینی کمری ممکن است زمینه را برای بروز این بیماری بیشتر کند.
♦ ارتباط این بیماری با مشکلات کمر آنقدر زیاد است که در بررسی بیماران ارجاعشده به مرکز تخصصی ستون فقرات با تشخیص کمردرد 20.2 درصد آنها در واقع مبتلا به سندرم درد تروکانتر بزرگ بودند و تشخیص در آنها از دید پزشک جا افتاده بود.
♦ در فردی که یکی از اندام های پایینی از اندام طرف مقابل کوتاه تر است ممکن است بورسیت تروکانتریک ایجاد شود.
♦ امکان بروز این بیماری در روماتیسم بیشتر است.
♦ هر گونه عمل جراحی قبلی در ناحیه لگن میتواند احتمال ایجاد این بیماری را بیشتر کند.
♦ گاهی اوقات استخوان اضافه در ناحیه تروکانتر بزرگ ایجاد میشود که میتواند با تحریک مداوم بورس ایجاد بورسیت تروکانتریک کند.
علائم بورسیت تروکانتر
مهمترین علامت بورسیت تروکانتریک درد در سطح خارجی لگن و ران است. درد معمولاً در حالات زیر بیشتر میشود
- شب ها در موقع خواب و و قتی فرد روی طرف مبتلای لگن میخوابد
- وقتی که فرد از روی صندلی بلند شده و می ایستد
- راهپیمایی بمدت طولانی
- بالا رفتن از پله
- چمباتمه زدن
درد قسمت خارجی لگن فقط یکی از انواع درد این ناحیه است و اگر درد شما در پشت لگن احساس میشود، علل دیگری غیر از بورسیت تروکانتر باید بررسی شوند.
تشخیص بورسیت تروکانتر چگونه انجام میشود
تشخیص این بیماری در وهلهی اول بالینی است. پزشک با شرح حال و معاینهی دقیق ناحیهی خارجی لگن در اکثر بیماران به تشخیص میرسد و تصویربرداری بیشتر برای رد کردن علتهای دیگر یا بررسی موارد مقاوم به درمان به کار میرود.
مهمترین یافتهی معاینه، حساسیت نقطهای دقیقا روی برجستگی تروکانتر بزرگ است، یعنی فشار انگشت روی همین نقطه درد آشنای بیمار را بازتولید میکند. آزمونهای عملکردی هم کمککنندهاند.
در پژوهشی که ارزش تشخیصی علائم معاینه را در برابر ام آر آی سنجید علامت ترندلنبورگ برای پیشبینی پارگی تاندون گلوتئوس مدیوس حساسیت 72.7 درصد و ویژگی 76.9 درصد داشت و دقیقترین نشانهی معاینه بود.
رادیوگرافی ساده معمولا طبیعی است و بهتنهایی این بیماری را نشان نمیدهد، ولی طبق مرور بالینی ارزیابی درد لگن در بزرگسالان اولین تصویربرداری منطقی در بیمار مبتلا به درد لگن همین رادیوگرافی است، چون آرتروز مفصل ران و شکستگی و تغییرات استخوانی را کنار میگذارد.
اگر درد به درمان اولیه پاسخ ندهد یا شک به پارگی تاندون وجود داشته باشد، نوبت به سونوگرافی و ام آر آی میرسد.
در مطالعه ای که دقت این دو روش را در تشخیص پارگی تاندون گلوتئال مقایسه کرد ام آر آی ویژگی 92 تا 100 درصد ولی حساسیت متغیر 33 تا 100 درصد داشت، در حالی که سونوگرافی حساسیت 79 تا 100 درصد و ارزش اخباری مثبت 95 تا 100 درصد نشان داد. یعنی سونوگرافی در دست فرد باتجربه ابزار تشخیصی بسیار کارآمدی است.
تفاوت درد بورسیت تروکانتر با سیاتیک و آرتروز مفصل ران
درد بورسیت تروکانتر معمولا با دو مشکل دیگر اشتباه گرفته میشود و تفکیک آنها کاملا شدنی است.
درد آرتروز مفصل ران بیشتر در کشالهی ران حس میشود و با چرخش مفصل بدتر میشود، در حالی که درد بورسیت تروکانتر روی سطح خارجی لگن است و با فشار مستقیم و خوابیدن روی همان پهلو تشدید میشود.
درد سیاتیک هم معمولا از باسن شروع شده و در مسیر عصب تا پایین ساق تیر میکشد و با گزگز و بیحسی و ضعف عضلانی همراه است، در حالی که بورسیت تروکانتر گزگز و کرختی ایجاد نمیکند.
این تفکیک اهمیت عملی زیادی دارد.
در بررسی 247 بیماری که با تشخیص کمردرد به مرکز تخصصی ستون فقرات ارجاع شده بودند 20.2 درصد در واقع مبتلا به سندرم درد تروکانتر بزرگ بودند، 54.9 درصد از این افراد پیش از آن ام آر آی ستون فقرات گرفته بودند و یک بیمار حتی دو بار جراحی دکمپرسیون کمری شده بود بدون آنکه دردش بهتر شود. یعنی یک معاینهی سادهی ناحیهی تروکانتر میتواند از تصویربرداری و جراحی بیمورد جلوگیری کند.
درمان بورسیت تروکانتریک چیست
درمان بورسیت تروکانتریک در غالب بیماران بدون نیاز به عمل جراحی است. اقداماتی که برای درمان انجام میشوند بصورت زیر است.
این جمله پشتوانهی آماری روشنی دارد.
طبق مرور بالینی که درمان استاندارد سندرم درد تروکانتر بزرگ را جمعبندی کرده است درمان غیرجراحی استاندارد طلایی این بیماری است و میزان موفقیت آن بیش از 90 درصد گزارش شده است، و جراحی معمولا فقط برای بیمارانی مطرح میشود که علائمشان بیش از 6 تا 12 ماه به درمان غیرجراحی پاسخ نداده باشد.
کم کردن فعالیت های بدنی که موجب درد میشوند میتواند التهاب بورس را کم کرده و درد ناشی را بورسیت را بتدریج کاهش دهد. پس مهمترین راه درمان بورسیت تروکانتریک تعدیل فعالیت های بدنی است.
استفاده از عصا برای چند هفته هم میتواند در درمان بورسیت تروکانتریک کمک کننده باشد. این کار موجب میشود تا در حین راه رفتن تنش کمتری روی عضلات گلوتئوس باشد و در نتیجه التهاب بورس کمتر شود
انجام نرمش های کششی و تقویتی که زیر نظر پزشک معالج و فیزیوتراپ انجام میشود از مهمترین قسمت های درمان بورسیت تروکانتریک است.
نرمش های کششی موجب میشوند تاندون عضلات گلوتئال و همچنین تاندون فاسیا لاتا نرم و قابل انعطاف شده و در نتیجه سایش کمتری بر روی تروکانتر بزرگ و بورس داشته باشد.
انجام نرمش های تقویتی برای قویتر کردن عضلات لگن هم میتواند این سایش را کمتر کند.

استفاده از داروهای ضد درد و یا داروهای التهاب غیر استروئیدی میتواند التهاب بورس را کم کند و در کاهش درد ناشی از بورسیت موثر هستند
انتخاب دارو و اصلاح فعالیت در کنار هم معنا پیدا میکنند. راهنمای آکادمی جراحان ارتوپدی امریکا دربارهی بورسیت لگن اصلاح فعالیت، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و برنامهی فیزیوتراپی برای کشش نوار ایلیوتیبیال و تقویت عضلات لگن را خط اول درمان معرفی میکند و تزریق کورتیکواستروئید را گزینهی بعدی میداند.
ممکن است استفاده از گرما، سرما، اولتراسوند بتواند به تقلیل درد ناشی از بورسیت تروکانتریک کمک کند.
گاهی پزشک معالج در موارد شدیدتر و وقتی روش های قبل موثر واقع نشده اند از تزریق کورتیکوستروئید در محل بورس برای کاهش التهاب و درمان درد ناشی از بورسیت تروکانتریک استفاده میکند.
بندرت برای درمان بورسیت تروکانتریک نیاز به عمل جراحی پیدا میشود. در صورتی که درد بیمار با انجام اقدامات گفته شده خوب نشود ممکن است جراح ارتوپد اقدام به خارج کردن کل بورس تروکانتر به توسط عمل جراحی کند.
در این جراحی همچنین سعی میشود تا با انجام برش هایی بر روی تاندون های سفت شده آنها را شل تر کرده تا بر روی تروکانتر بزرگ سایش کمتری داشته باشند.
تزریق کورتون و شاک ویو و PRP در درمان بورسیت تروکانتر
وقتی درمانهای پایه پاسخ کافی نمیدهند، سه گزینهی تزریقی و فیزیکال مطرح میشوند که هر کدام الگوی زمانی متفاوتی از اثر دارند.
روشنترین مقایسه از نتایج یک مطالعه بر روی 229 بیمار میآید. در مطالعهای که تمرین خانگی و تزریق کورتیکواستروئید و شاک ویو را رودررو مقایسه کرد یک ماه پس از شروع، تزریق کورتون با 75 درصد موفقیت بهمراتب جلوتر از تمرین خانگی با 7 درصد و شاک ویو با 13 درصد بود. اما در ماه چهارم ترتیب عوض شد و شاک ویو با 68 درصد بالاتر از تزریق با 51 درصد قرار گرفت، و در ماه پانزدهم شاک ویو با 74 درصد و تمرین خانگی با 80 درصد بهروشنی از تزریق کورتون با 48 درصد جلو زدند.
پیام این ارقام برای بیمار مهم است. تزریق کورتون درد را سریع کم میکند ولی اثرش پایدار نیست، در حالی که تمرین منظم دیرتر جواب میدهد و نتیجهاش ماندگارتر است.
دربارهی PRP هم شواهد رو به رشد است.
در مطالعه ای که تزریق پلاسمای غنی از پلاکت را با تزریق کورتون در تاندینوپاتی گلوتئال مقایسه کرد نمرهی عملکرد لگن در گروه PRP در هفتهی 24 برابر 77.6 در برابر 65.7 در گروه کورتون بود و بهبود گروه PRP تا 2 سال حفظ شد، در حالی که اثر تزریق کورتون بیشترین مقدار خود را در هفتهی ششم داشت و بعد از هفتهی 24 پایدار نماند.
انتخاب بین این گزینهها به شدت درد، طول مدت علائم و وضعیت تاندون بستگی دارد و باید توسط جراح ارتوپد و بر اساس معاینه و تصویربرداری انجام شود.
بورسیت تروکانتر چقدر طول میکشد و آیا خودبهخود خوب میشود
یکی از شایعترین سوالهای بیماران این است که این درد چقدر ادامه پیدا میکند. پاسخ صادقانه این است که در بخش بزرگی از بیماران با درمان غیرجراحی درد بهخوبی کنترل میشود، ولی این بیماری در گروهی از افراد سیر طولانی و مزمن دارد و انتظار بهبود خودبهخودی سریع واقعبینانه نیست.
عددهای دقیق را یک مطالعهی پیگیری بلندمدت به دست میدهد.
در پژوهشی که سرنوشت 164 بیمار مبتلا به درد ناحیهی تروکانتر را در طب عمومی دنبال کرد پس از یک سال دستکم 36 درصد بیماران هنوز درد داشتند و پس از 5 سال این رقم 29 درصد بود. همین مطالعه نشان داد بیمارانی که آرتروز اندام تحتانی داشتند 4.8 برابر بیشتر در معرض ماندگاری علائم بودند.
در مقابل، پایبندی به درمان تفاوت روشنی میسازد.
در یک مطالعه بالینی که آموزش و تمریندرمانی را با تزریق کورتون و رویکرد انتظار مقایسه کرد پس از 8 هفته 77 درصد گروه آموزش و تمرین بهبود قابل توجه گزارش کردند، در برابر 58 درصد گروه تزریق و 29 درصد گروهی که درمانی دریافت نکرده بودند. یعنی رها کردن بیماری به امید بهبود خودبهخودی، ضعیفترین گزینه است.
منطق عملی این ارقام ساده است. هرچه فشار نادرست روی تاندونهای گلوتئال زودتر اصلاح شود و برنامهی تمرینی منظمتر دنبال شود، احتمال ورود بیماری به فاز مزمن کمتر میشود.
پیشگیری از بورسیت تروکانتر چگونه است
برای پیشگیری از بروز بورسیت تروکانتریک باید به موارد زیر توجه کرد
- از اعمال فشارهای ممتد و مکرر به ناحیه لگن اجتناب کنید
- وزن خود را کاهش دهید
- با انجام نرمش های کششی سعی کنید عضلات و تاندون های ناحیه لگن را قابل انعطاف نگه دارید
- اگر یکی از پاهایتان از دیگری کوتاه تر است از کفی مناسب در کفش استفاده کنید
توجه به وزن و وضعیت عضلات لگن اتفاقی نیست. در مطالعه بلندمدت روی بیماران مبتلا به تاندینوپاتی گلوتئال میانگین نمایهی تودهی بدنی BMI بیماران 27 و نسبت زن به مرد 9 به 1 بود، یعنی اضافهوزن و ضعف عضلات ابداکتور دو عامل زمینهای قابل اصلاح در این بیماری هستند.
نرمش های لگن برای کنترل درد ناشی از بورسیت تروکانتریک کدامند

نرمش های کششی و تقویتی لگن نقش مهمی در درمان بورسیت تروکانتریک دارند. انجام صحیح نرمش های لگن میتواند درد ناشی از بورسیت تروکانتریک را تا حد زیادی بهبود دارده و احتمال عود آنرا در آینده کاهش دهد.
انجام نرمش های کششی و تقویتی مهمترین قسمت درمان بورسیت تروکانتریک است.
برتری تمرین بر سایر گزینهها در بلندمدت اندازهگیری شده است.
در یک مطالعه بالینی بر روی 204 بیمار که برنامهی آموزش و تمرین را با تزریق کورتون و رویکرد انتظار مقایسه کرد پس از 52 هفته 78 درصد گروه آموزش و تمرین بهبود قابل توجه گزارش کردند، در برابر 57 درصد گروه تزریق و 52 درصد گروه بدون درمان.
نرمش های کششی موجب میشوند تاندون عضلات گلوتئال و همچنین تاندون فاسیا لاتا نرم و قابل انعطاف شده و در نتیجه سایش کمتری بر روی تروکانتر بزرگ و بورس داشته باشد.
انجام نرمش های تقویتی برای قویتر کردن عضلات لگن هم میتواند این سایش را کمتر کند.
ابتدا نرمش های کششی زیر را انجام دهید و بعد نرمش های تقویتی را اضافه کنید.
کشش عضلات گلوتئال
به پشت بر روی زمین بخوابید و زانوانتان را خم کرده،بطوریکه کف پاهایتان بر روی زمین قرار گیرد. سپس مچ یک پا را بر روی زانوی طرف مقابل قرار دهید.
ران زانویی که مچ پا بر روی آن قرار گرفته را با دو دست گرفته و بطرف سینه خود بکشید. در این نرمش باید یک کشش را در باسن و سطح خارجی مفصل ران خود حس کنید.
این وضعیت را 15 تا 30 ثانیه حفظ کرده و سپس مجدد به حالت اولیه برگردید. حرکت را سه بار تکرار کنید.

کشش باند ایلیوتیبیال در حالت ایستاده
سر پا بایستید. پاهای خود را ضربدری بگذارید بطوریکه یک ساق شما بصورت ضربدری جلوی ساق دیگر قرار بگیرد. سپس به جلو خم شده و نوک انگشتان دست خود را به انگشتان پا برسانید.
این وضعیت را 15 تا 30 ثانیه حفظ کرده و سپس مجدد به حالت اولیه برگردید. حرکت را سه بار تکرار کنید. حرکت را برای پای مقابل هم انجام دهید.

کشش باند ایلیوتیبیال از کنار
در کنار یک دیوار ایستاده بطوریکه یک شانه شما به دیوار نزدیکتر باشد. یک دست را برای کنترل بیشتر بر روی دیوار قرار دهید. پایی را که از دیوار دور است را در جلوی پای دیگر قرار دهید.
کف هر دو پا را بر روی زمین نگه دارید. سپس لگن خود را به طرف دیوار نزدیک کنید. این وضعیت را 15 تا 30 ثانیه حفظ کرده و سپس مجدد به حالت اولیه برگردید. حرکت را سه بار تکرار کنید. حرکت را برای پای مقابل هم انجام دهید.
وقتی که درد شدید در سمت خارج لگن کاهش پیدا کرد میتوانید نرمش های تقویتی زیر را نیز به آنها اضافه کنید.
پا ها مستقیم به بالا
به پشت بر روی زمین دراز بکشید. زانوی طرف سالم را خم کرده و کف پای آن سمت را بر روی زمین قرار دهید. پای مقابل را بدون اینکه زانوی آن را خم کنید به اندازه یک وجب از روی زمین بلند کنید.
این حالت را چند ثانیه حفظ کرده و سپس پا را آهسته بر روی زمین قرار دهید. نرمش را در سه ست ده تایی انجام دهید.

باز کردن مفصل ران در حالت به شکم
به شکم بر روی زمین بخوابید. پای طرف مشکل دار را از پشت به اندازه یک وجب از زمین بلند کنید. این حالت را چند ثانیه حفظ کرده و سپس پا را آهسته بر روی زمین قرار دهید. نرمش را در سه ست ده تایی انجام دهید.

بالا آوردن پا از کنار
به شانه طرف سالم بخوابد. پای طرف مشکل دار را از کنار به اندازه یک وجب از زمین بلند کنید. این حالت را چند ثانیه حفظ کرده و سپس پا را آهسته بر روی زمین قرار دهید. نرمش را در سه ست ده تایی انجام دهید.

سوالات متداول
منابع:
- A narrative review on greater trochanteric pain syndrome: diagnostic imaging and non-surgical treatments — Musculoskeletal Surgery
- Is shockwave therapy effective in the management of greater trochanteric pain syndrome? A systematic review and meta-analysis — Musculoskeletal Care
- Exercise compared to a control condition or other conservative treatment options in patients with Greater Trochanteric Pain Syndrome: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials — Physiotherapy
- Greater Trochanteric Pain Syndrome (Greater Trochanteric Bursitis) — StatPearls, NCBI Bookshelf
- Sonography of greater trochanteric pain syndrome and the rarity of primary bursitis — American Journal of Roentgenology
- Prospective evaluation of magnetic resonance imaging and physical examination findings in patients with greater trochanteric pain syndrome — Arthritis and Rheumatism
- Prognosis of trochanteric pain in primary care — British Journal of General Practice
- Education plus exercise versus corticosteroid injection use versus a wait and see approach on global outcome and pain from gluteal tendinopathy — The BMJ
- Home training, local corticosteroid injection, or radial shock wave therapy for greater trochanter pain syndrome — The American Journal of Sports Medicine
- Leucocyte-Rich Platelet-Rich Plasma Treatment of Gluteus Medius and Minimus Tendinopathy: A Double-Blind Randomized Controlled Trial With 2-Year Follow-up — The American Journal of Sports Medicine
- Greater trochanteric pain syndrome in patients referred to orthopedic spine specialists — The Spine Journal
- The diagnostic accuracy of magnetic resonance imaging and ultrasonography in gluteal tendon tears – a systematic review — Hip International
- Hip Pain in Adults: Evaluation and Differential Diagnosis — American Family Physician
- Hip Bursitis — OrthoInfo, American Academy of Orthopaedic Surgeons
نویسنده: دکتر مهرداد منصوری، فوق تخصص جراحی لگن و مفصل ران
مطالب این مقاله صرفا جنبهی اطلاعرسانی دارد و جایگزین معاینه، تشخیص و توصیهی پزشک معالج نیست.




دیدگاه خود را بنویسید