آسیب های حلقه لگن (انواع،علل و علائم)

آسیب های حلقه لگن (انواع،علل و علائم)

 

نویسنده: دکتر مهرداد منصوری “متخصص ارتوپدی”

لگن یا آنطور که در بین مردم مصطلح است لگن خاصره یک ساختمان استخوانی حلقوی است که از سمت بالا به ستون مهره و از پایین به استخوان های ران متصل میشود.
 
هر گونه شکستگی در استخوان های تشکیل دهنده این حلقه یا هر گونه جابجایی در مفاصل شرکت کننده در این حلقه را آسیب حلقه لگنی مینامند.
 
حلقه استخوانی لگن از دو استخوان بزرگ و قرینه تشکیل شده که به آنها استخوان های بی نام Innominate bone میگویند. این دو استخوان در قسمت جلو به یکدیگر متصل میشوند ولی در قسمت پشت، در بین آنها یک استخوان مثلثی شکل به نام استخوان خاجی یا ساکروم Sacrum قرار دارد.
 
دو استخوان بی نام در طرفین و جلو و یک استخوان خاجی در پشت کلا به یکدیگر متصل و مفصل شده و یک حلقه استخوانی را درست میکنند که به آن حلقه لگن Pelvic ring میگویند.

آسیب های حلقه لگن Pelvic ring injuries جزئی از یک دسته بزرگتر به نام شکستگی های لگن بوده و ممکن است بصورت شکستگی یا دررفتگی و یا ترکیبی از شکستگی و دررفتگی باشند. این آسیب ها را میتوان به دو دسته کلی آسیب های پایدار و ناپایدار تقسیم کرد.

 

آسیب حلقه لگنی چگونه ایجاد میشود

شکستگی ها و آسیب های حلقه لگن در سه دسته از افراد بوجود میایند.

  • دسته اول نوجوانانی هستند که بدنبال فعالیت های ورزشی و به علت کشیدگی شدید عضلات متصل به استخوان لگن دچار شکستگی قسمتی از استخوان میشوند که به عضله مربوطه متصل است.

    عضلات ذکر شده عمدتا عضلات ران هستند که در حین ورزش های سنگین مثل فوتبال یا اسکی در حین انجام بعضی حرکات دچار کشیدگی ناگهانی میشوند.

    این کشیدگی شدید موجب میشود قسمتی از استخوان لگن که محل اتصال آن عضله است بر اثر کشش عضله از استخوان اصلی کنده شود.

  • دسته دوم افراد جوان و یا میانسالی هستند که بدنبال ضربات شدید مانند تصادف اتومبیل یا سقوط از ارتفاع دچار شکستگی های شدید در لگن میشوند. این دسته از شکستگی ها میتوانند با آسیب های جدی و خطرناک ارگان های داخلی حفره لگن همراه باشند.
  • دسته سوم افراد مسنی هستند که پوکی استخوان داشته و بدنبال زمین خوردن دچار شکستگی لگن میشوند. در این دسته چون نیروی وارده به لگن زیاد نیست معمولا آسیب جدی در ارگان های داخل لگن بوجود نمیاید.
79 1
یک شکستگی ناپادار حلقه لگنی

 

شکستگی ها و آسیب های پایدار حلقه لگن

 

لگن

 
 شکستگی های پایدار حلقه لگن آنهایی هستند که شکل حلقوی لگن را تغییر نمیدهند. این شکستگی ها معمولا بر اثر ضربات با شدت کم بوجود آمده و عوارض شدیدی ندارند.
 
منظور از پایدار بودن حلقه لگن اینست که نیرویی که به طور معمول و در حین فعالیت های روزمره به لگن وارد میشود نتواند شکل لگن را تغییر دهد.

انواع شکستگی های پایدار حلقه لگنی عبارتند از

  • شکستگی خار ایلیاک فوقانی قدامی
  • شکستگی خار ایلیاک تحتانی قدامی
  • شکستگی توبروزیته ایسکیوم
  • شکستگی بال ایلیاک
  • شکستگی راموس پوبیس

1160

 

شکستگی خار ایلیاک فوقانی قدامی

خار ایلیاک قدامی فوقانی محل چسبیدن عضله سارتریوس Sartorious است و گاهی اوقات در ورزشکاران به علت انقباض ناگهانی عضله، این برجستگی استخوانی از ایلیوم کنده میشود. انقباض شدید و ناگهانی این عضله میتواند موقع ضربه پا به توپ بوجود آید.

 

شکستگی خار ایلیاک تحتانی قدامی

خار ایلیاک تحتانی قدامی محل اتصال عضله رکتوس فموریس بوده و گاهی اوقات در ورزشکاران به علت انقباض ناگهانی عضله این برجستگی استخوانی شکسته میشود. مثلا در شوت زدن توپ در فوتبال ممکن است این حادثه اتفاق بیفتد.

شکستگی خار ایلیاک تحتانی قدامی
شکستگی خار ایلیاک تحتانی قدامی 

شکستگی توبرزویته ایسکیوم

توبروزیته یا برجستگی ایسکیوم محل چسبیده شدن عضلات همسترینگ بوده و در ورزشکاران در حین انقباض ناگهانی این عضلات ممکن است این برجستگی استخوانی کنده شود.

 

شکستگی بال ایلیاک

بال ایلیاک در همان محلی است که کمربند شما به کمرتان بسته میشود. به علت اینکه این استخوان در زیر پوست قرار دارد ضربات مستقیم به ناحیه لگن مانند زمین خوردن روی کنار لگن میتواند موجب شکسته شدن بال ایلیاک شود.

 

شکستگی راموس پوبیس

شکستگی راموس پوبیس معمولا همراه با شکستگی های دیگری است که موجب باز شدن حلقه لگن میشوند ولی گاهی اوقات و بندرت میتواند بصورت ایزوله و تنها، دیده شود. این موارد معمولا در افراد مسن و بدنبال زمین خوردن ایجاد میشوند.

 

در شکستگی های پایدار مهمترین علامت درد بیمار در محل شکستگی است. درد با فشار دادن محل شکستگی با دست افزایش پیدا میکند. پوست روی محل شکستگی ممکن است متورم یا کبود باشد.

 

آسیب های ناپایدار حلقه لگنی

شکستگی لگن

آسیب ها و دیگر شکستگی های ناپایدار حلقه لگن به دسته ای از آسیب های این ناحیه میگویند که در چند نقطه از حلقه لگنی ایجاد شده و شکل حلقه را کاملا تغییر داده و یا آن را مستعد تغییر یافتن میکنند.

منظور از ناپایداری در این آسیب ها اینست که وقتی به محل آسیب فشار معمولی وارد کنیم قطعات شکسته شده براحتی حرکت میکنند.

این دسته از آسیب ها معمولا شدت بیشتری از انواع قبل داشته و بر اثر ضربات شدیدتر مانند تصادف اتومبیل یا سقوط از بلندی ایجاد میشوند.

در غالب این آسیب ها حلقه لگن در دو ناحیه جلو و عقب باز میشود. باز شدن حلقه لگن در جلو ممکن است بصورت شکسته شدن راموس های پوبیس یا باز شدن سمفیز پوبیس (محل اتصال دو استخوان بی نام در جلو) باشد.

آسیب و باز شدن حلقه لگن در عقب میتواند به سه صورت ایجاد شود

  • شکسته شدن استخوان ایلیوم
  • دررفتگی مفصل ساکروایلیاک (مفصل بین استخوان بی نام و ساکروم)
  • شکسته شدن استخوان ساکروم

 

علائم آسیب های ناپایدار حلقه لگن چیست

مهمترین علائم آسیب های حلقه لگنی عبارتند از :

  • در شکستگی های ناپایدار واضح ترین علامت درد شدید در تمام لگن است. بعد از شکستگی بیمار نمیتواند راه برود و هر گونه تغییر وضعیت برای بیمار بشدت دردناک است.
  • علامت دیگر این آسیب ها کبودی یا تورم ناحیه لگن است که میتواند بر اثر شکستگی و یا خونریزی شدید بعد از آسیب ایجاد شود.این آسیب ها میتوانند همراه با خونریزی شدید باشند.

    نوک تیز قطعات شکسته شده میتواند در رگ های بزرگ لگن فرو رفته، آنها را پاره کنند و یا ممکن است بر اثر جابجا شدن زیاد استخوان ها، رگ های خونی بشدت کشیده شده و پاره شوند.

    در مواردی هم منشا خونریزی خود استخوان است و از محل شکستگی خون خارج میشود. شدت خونریزی گاهی به قدری است که موجب کاهش شدید فشار خون و شوک ناشی از خونریزی میشود.

  • این شکستگی ها میتوانند همراه با آسیب دستگاه ادراری باشد که میتواند خود را بصورت عدم توانایی در ادرار کردن یا خونریزی از مجرای ادراری یا وجود ادرار خونی نشان دهد.
  • در موارد شدید ممکن است پوست بیمار در کشاله ران یا ناحیه مقعد پاره شود.
  • در موارد آسیب شدید و جابجا شدن زیاد قطعات شکستگی، ممکن است اعصاب مهم لگن بشدت کشیده شده و فلج شوند. فلج شدن این اعصاب میتواند موجب مشکلات حسی و حرکتی در اندام تحتانی شود.

در هر بیمار که علائم ذکر شده را داشت باید رادیوگرافی از ناحیه لگن به عمل آید. در صورت مشاهده علائم شکستگی یا در رفتگی در رادیوگرافی لگن این بیماران، باید از آنها سی تی اسکن به عمل آید تا وسعت و شدت آسیب دقیقتر بررسی شود.

گاهی اوقات برای بررسی مثانه و مجاری اداری از تصویربرداری های تخصصی این مناطق مانند سیستوگرافی یا اورتروگرافی استفاده میشود.

در مورد روش های درمانی آسیب های پایدار و ناپایدار حلقه لگن در مقاله “درمان آسیب ها و شکستگی های حلقه لگن” به تفصیل بحث شده است.

5/5 ( 1 بازدید )